小泉進次郎防衛大臣コメント!切り取りを許さない全文!島の平和、観光が成り立つのは、自衛隊が24時間365日体制で我が国周辺海空域の警戒監視、災害が起きた時に人命救助や物資輸送を行うのも、また迷彩服を着た自衛隊員であります。

https://x.com/i/trending/2008893049414488215

はい。本日は昨日に引き続き、基地関連市町村の皆様と意見交換をさせていただき、アメリカ軍基地をはじめとする防衛施設をめぐる諸問題について、合計11市町村の首長の皆様から直接私がお伺いをし、率直なご意見、さまざまなご要望等をいただきました。
私からは、いただいたご要望しっかり受け止め、基地負担の軽減が目に見える形で図られるよう、全力で取り組むことをお伝えしたところです。
特に昨日は、戸口名護市長と久米三区長の皆様に対して、地元において米軍機の離発着による騒音が問題となっているLZフェニックスについて、その閉鎖に向けて調整中である旨お伝えしました。
本件は、これまでも名護市から繰り返しご要望をいただいてきたものであります。引き続き、地元の皆様の声、思いにしっかりと応えられるよう、その実現に向けてさらに努力していきます。
そして先ほど、玉城沖縄県知事と会談いたしました。
玉城知事からは基地に関する諸問題についての要望書を受け取った上で、PFAS等をめぐる問題をはじめ、さまざまな問題について意見交換をさせていただいたところです。
今回の沖縄本島への訪問で、現場で実情確認し、地元の皆様と現場の隊員の声を聞き、改めて沖縄の基地負担の軽減に向けて全力で取り組みつつ、南西防衛体制の強化についても、しっかりと進めていく。
この「両輪」の取り組みを進める決意を強くしました。
引き続き防衛大臣としての職責をしっかりと果たしてまいります。私からは冒頭以上です。

（記者：沖縄タイムス、リュウキュウシンポウです。本日、航空自衛隊那覇基地の視察の中で、先月中国軍の戦闘機からレーダー照射を受けた隊員と面談されたとのことですが、隊員の話の中で印象に残っていることや、あるいは中国側のこうした挑発行為に対して自衛隊が対処するうえで重要だとお考えのことを教えてください。）

はい。本日の部隊視察においては、先月発生した中国軍機による自衛隊機に対するレーダー照射事案で、実際に約30分間にわたり断続的にレーダー照射を受け、緊張が強いられる状況においても冷静に任務を遂行したパイロット、そしてそのパイロットを支え続けた地上クルーとも懇談しました。
隊員からは、当時の状況やその時の思いについて直接話を伺い、私からはそのような状況においても冷静かつ毅然と任務を遂行してくれたことに感謝を伝えるとともに、これからも国民の命と平和な暮らし、そしてその基盤となる我が国の領土・領海・領空を守り抜くために、任務に励んでほしいと激励をしました。
なお、私からその隊員に「どういったことを望むか、世の中に届けたいことは何かありますか」と、そういった問いかけもしました。そして、その隊員から言われたことは、「やはり今、年間で約400回スクランブルをやっていますが、このスクランブルの隊員にとっての負荷、そしてそれが与える心身ともに対する疲労、負担はやはり大きなものなので、この当たり前になっているようなスクランブルを当たり前に思わないで、どれだけ今厳しい安全保障環境の中で、日々24時間365日任務を遂行しているかという、その一端でも世の中の皆さんに伝えてもらえたら、理解してもらえたら」と、そういった思いを聞きまして、改めてその隊員の一人一人の崇高な任務をご理解いただかなければいけないし、
私はその後、その隊員のご家族とも会いました。お子さんとも会いました。やはりその家族やお子さんに対し、心ない抗議活動での声なども、防衛大臣としては黙っているわけにはいきませんから、そういったことについても、引き続き、今日は関係団体の皆さんにも、ま、新たな声もいただきましたから、一つ一つですね、そういった心ない声に対しては私自らも、このようなことを世の中の皆さんに共有していただいて、そういった心ない声ではなくて、応援の声がより自衛隊に対して、家族に対しても広がっていくような社会に変えていかなければいけないと、その思いを新たにしたところであります。

記者：あの、今の発言とも関連するんですけれども、沖縄における自衛隊への抗議活動に対して、大臣は前も「心ない声」であるとか「不当な抗議活動」などと繰り返し表明し、批判されています。
沖縄において自衛隊に対して抗議活動がなされる背景には、先の大戦で凄惨な地上戦が繰り広げられた歴史が背景にあります。
そのため、市民の抗議活動を批判するのではなく、自衛隊の活動に対して丁寧に理解を求めていくことが必要だと考えますが、大臣は沖縄で自衛隊に対する抗議活動が起きる背景については、どのように理解されているか伺います。

木原防衛大臣、防衛省・自衛隊の様々な活動については、国民の皆様の中にも様々なご意見があると承知しており、反対の立場も含め、こうしたご意見を持ち、それを表明すること自体を否定するものではありません。

また、沖縄は先の大戦末期において、県民を巻き込んだ凄惨な地上戦が行われ、軍民合わせて20万人もの多くの尊い命が奪われるなど、筆舌に尽くしがたい苦難を経験されたと認識しています。
その上で、戦後最も厳しく複雑な安全保障環境において、私が今回の出張でも出会った現場で活動する自衛隊員一人ひとりは、国民の命と平和な暮らしを守るために、また、地域社会、国民と自衛隊相互の信頼をより一層深めるために、日夜、様々な活動に懸命に取り組んできていることもまた事実であります。
こうした中で、今日、隊員の皆さんの活動や家族を支える協力団体の皆様から聞いた新たな声でありますが、昨年1月、那覇市の市立小学校で予定されていた航空自衛隊の音楽隊の演奏が、「軍事的象徴が教育現場に持ち込まれる」などという反対によって、直前で中止になったことを聞きました。この小学校は自衛隊員のお子さんも通われている学校であったと聞いています。
私としては、こうした実情を聞いて、そしてその関係団体の皆さんから、「こうした現実があるということを大臣から世の中に、そしてメディアの皆さんにも共有してもらいたい」と、そういったことを受けて、このように今日はお話をさせていただいております。

また、「平和な島に迷彩服はいらない」とか、「観光の島に自衛隊はいらない」という、心ない言葉が自衛隊員に向けられているとも聞いています。
しかし、その平和を守るためには自衛隊が不可欠であり、また観光が成り立つのは、自衛隊が24時間365日体制で我が国周辺海空域の警戒監視をしているからに他なりません。
また、「平和な島」「観光の島」にも、いつ災害が起きるかわかりません。災害が起きた時に人命救助や物資輸送を行うのも、また迷彩服を着た自衛隊員であります。

私が先頭に立ちまして、こうした理解を深めていくための情報発信を、引き続き強化をしていきたいというふうに思います。
記者：ありがとうございます。はい。あ、共同通信の白鳥（しらとり）です。はい。就任後初めての沖縄本島訪問、玉城知事との面会となりました。
冒頭ご紹介ございましたが、改めて大臣から知事へ伝達したこと、また、改めて、あ、また知事から大臣への要望などやり取りがありましたら教えてください。また改めて、沖縄の基地負担軽減にどう取り組むか、自身の在任中に実現したいことや、従来の向き合い方から何か新しく変えたいことがあれば教えてください。
木原防衛大臣：はい。今回防衛大臣に就任して初めて玉城デニー沖縄県知事とお会いし、意見交換をさせていただきました。知事からは、米軍基地に関する諸問題や沖縄県における防衛省・自衛隊の取り組み、そして、北谷（ちゃたん）浄水場の粒状活性炭の更新費用の補助をはじめとするPFOS（ピーフォス）等に関する問題などについて、様々なご要望がありました。

防衛省からは、基地負担軽減にあたっては、嘉手納以南の土地の返還に必要な移設事業を着実に進めていくとともに、基地に関わる諸問題の解決に向けて努力を尽くすこと、また、沖縄県民の皆様を含む国民の命と平和な暮らしを守り抜くため、南西地域の防衛体制と日米同盟の抑止力・対処力の強化をしっかりと進めていくこと、これをお伝えさせていただきました。

なお、北谷浄水場の粒状活性炭の更新については、令和元年度から5年度にかけて、同浄水場の設備改良事業に対して防衛省が補助をするにあたり、当時から維持管理については制度上補助対象とならない旨を、沖縄防衛局から沖縄県に伝えております。
その上で、県としてはそのことをご承知いただいた上で、当該事業を実施してきたと認識していますので、本日もその経緯に触れつつ、補助対象とすることは困難であることを改めてお伝えしました。

基地負担軽減に関しては、昨年11月に普天間飛行場代替施設における大浦湾側の埋め立て工事が開始されましたが、目に見える形での米軍再編をしっかり進めていくことが、防衛大臣としての私の職責であると認識しています。
また、沖縄基地負担軽減担当大臣である木原（きはら）官房長官は元防衛大臣ですので、木原長官と協力しつつ、政府一体となって沖縄の基地負担軽減が目に見える形で図られるよう、全力で取り組んでまいりたいと思います。

新しい取り組み何かやりたいかということでありますが、私は就任以降、隊員一人ひとりのことだけではなくて、その家族の状況についても、毎回のように触れているのは、先ほど申し上げたような、自衛隊員だけではなくてその家族に対する心ないような声も、私は現実としてまだ一部ある中で、そういったことを変えていきたいという思いから、申し上げていますし、視察をするたびに各部隊で、隊員とそのご家族との時間を設けていること、協力団体との時間を、積極的に設けて、その皆様が求めることを、率直にお話をいただいて、それをこのような機会で世の中にも届けるような情報発信についての新たな取り組みは、これからも、続けていきたいというふうに思いますし、昨日今日の沖縄方面、沖縄訪問で改めて、やらなければいけないと。
そして、隊員の皆さんからも、隊員の皆さん一人ひとりが言えない、日々の訓練がいかに過酷で、そして国防の任務がいかに崇高（すうこう）か、こうしたことも私は積極的に伝えていきたいというふうに思います。
以上で終わります。はい。ありがとうございました。

———————-
忘れていたぜ！
サイコー!!!
高市氏が、命がけで取り込みました。
３０年耐えました。
今上を向く準備期間です。
皆、踏ん張りどころです。
———————-
Sheena Ringo – NIPPON

38,015,135

Hinomaru

1,099,088

羅針盤 – うぴ子【MV】Compass – UPIKO

417,730

うぴ子 – 翼の折れた弱き戦士たちよ UPIKO – Weak warriors with broken wings

1,679,847

【寿ガールズバンド】「黎明の空へ」 ”大東亜の空 – 戦後８０年の真実”（AI動画）by 寿STUDIO

89,309

Superfly 『タマシイレボリューション』Music Video

51,823,541

【MUSIC VIDEO】君に捧げる応援歌 / HIPPY

41,099,991
———————

記者会見等
https://www.gov-online.go.jp/press_conferences/
内閣総理大臣
https://www.gov-online.go.jp/press_conferences/prime_minister/
内閣官房長官
https://www.gov-online.go.jp/press_conferences/chief_cabinet_secretary/
縦型動画（官邸）
これは、すでにスマートホン対策ですね。さすが
https://www.gov-online.go.jp/vertical/kantei/
内閣府特命担当大臣
https://www.gov-online.go.jp/press_conferences/minister_of_state/
健在FGO小野田氏は、無双ですね。
辛いメディアに耐え抜いてほしい。
SNS、ネット民から小野田氏への支援は裾野爆大に大きくしました。

Excerpt

I asked the soldier, "What do you hope for? Is there anything you want to convey to the world?" He replied, "We scramble approximately 400 times a year now, and the strain these scrambles place on our soldiers, along with the mental and physical fatigue and strain they cause, is immense. I hope they don’t take these routine scrambles for granted, but rather convey to the world at least a little bit about how hard they are performing their duties 24 hours a day, 365 days a year, in today’s severe security environment." Hearing this, I felt a renewed sense of need for people to understand the noble mission of each and every soldier.
I then met with the soldier’s family, including his children. As Minister of Defense, I cannot remain silent about the voices of thoughtless protests against the families and children of these aircraft, so I will continue to address these issues with relevant organizations. Today, we have received new voices, and I would like to share these with the public, one by one, in response to these thoughtless voices. This has renewed my resolve to change society so that voices of support for the Self-Defense Forces and their families are more widely accepted, rather than those of thoughtlessness.

During today’s unit inspection, I spoke with the pilot who calmly carried out his mission in the tense situation of a Chinese military aircraft illuminating a Self-Defense Force aircraft last month, when the aircraft was illuminated intermittently by radar for approximately 30 minutes, and the ground crew who continued to support the pilot.

During today’s unit inspection, I spoke with the pilot who calmly carried out his mission during the tense situation that occurred last month, when a Chinese military aircraft illuminated a Self-Defense Force aircraft intermittently for approximately 30 minutes, and the ground crew who continued to support him.
I spoke directly with the crew about the situation and their thoughts at the time, and I expressed my gratitude for their calm and resolute performance of their duties under such circumstances. I also encouraged them to continue to work hard to protect the lives and peaceful lives of the people of Okinawa, as well as the land, waters, and airspace that are the foundation of these lives.

I recognize that Okinawa experienced unspeakable hardships during the final stages of the last war, including a brutal ground battle that drew in the prefecture’s residents and claimed the precious lives of 200,000 military and civilian personnel. Having said that, it is also true that, in the most severe and complex security environment since the war, each and every SDF member I met on this trip is working tirelessly day and night in a variety of activities to protect the lives and peaceful livelihoods of the people, and to further deepen mutual trust between the SDF and local communities and the people.

Amid this, I heard new voices today from cooperating organizations that support the activities of SDF members and their families. I learned that last January, a performance by the Air Self-Defense Force band at a municipal elementary school in Naha City was canceled at the last minute due to opposition that "military symbols would be brought into an educational setting." I understand that the elementary school in question is attended by children of SDF members.

I have also heard that SDF members have been subjected to insensitive remarks such as, "We don’t need camouflage uniforms on a peaceful island," and "We don’t need the SDF on a tourist island." However, the Self-Defense Forces are essential to maintaining this peace, and tourism is only possible because the Self-Defense Forces are on guard and patrol in the sea and airspace surrounding our country 24 hours a day, 365 days a year.
Furthermore, even on this "island of peace" and "island of tourism," we never know when a disaster will strike. When a disaster does occur, it is the Self-Defense Forces, clad in camouflage uniforms, who rescue lives and transport supplies

———————-
———————-

節選

我問這位士兵：「你有什麼願望？有什麼想對世界傳達的嗎？」他回答說：「我們現在每年大約要緊急升空400次，這些緊急升空給士兵們帶來的壓力，以及由此造成的精神和身體上的疲憊，都是巨大的。我希望他們不要把這些例行的緊急升空視為理所當然，而是至少讓世界了解一下，在當今嚴峻的安全環境下，他們一年365天、一天24小時都在多麼辛苦地履行職責。

之後，我與這位士兵的家人，包括他的孩子們，進行了會面。身為國防部長，我無法對那些針對這些飛機上的家屬和孩子的無端抗議保持沉默，因此我將繼續與相關組織討論這些問題。今天，我們聽到了新的聲音，我想逐一與大眾分享這些聲音，以回應那些不負責任的聲音。這讓我更加堅定了改變社會的決心，讓支持自衛隊及其家屬的聲音得到更廣泛的接受，而不是那些不負責任的聲音。

在今天的部隊視察中，我與上個月中國軍機對自衛隊飛機進行間歇性照射約30分鐘的緊張情況下，冷靜執行任務的飛行員以及持續為飛行員提供支援的地勤人員進行了交談。

在今天的部隊視察中，我與上個月中國軍機對自衛隊飛機進行間歇性照射約30分鐘的緊張情況下，冷靜執行任務的飛行員以及持續為他提供支援的地勤人員進行了交談。

我直接與機組人員就當時的狀況和他們的想法進行了交談，並對他們在這種情況下冷靜而堅定地履行職責表示感謝。我也鼓勵他們繼續努力，保護沖繩人民的生命和安寧生活，以及作為這些生活基礎的土地、水域和空域。

我體認到，沖繩在上次戰爭的最後階段經歷了難以言喻的苦難，包括一場殘酷的地面戰鬥，這場戰鬥波及全縣居民，奪去了20萬軍民寶貴的生命。儘管如此，我也必須承認，在戰後最嚴峻、最複雜的安全環境下，我此次行程中遇到的每一位自衛隊成員都在夜以繼日地從事各種活動，為保護人民的生命和安寧生活，並進一步加深自衛隊與當地社區和人民之間的互信而辛勤工作。

同時，我今天也聽到了來自支持自衛隊成員及其家屬活動的合作組織的新聲音。我了解到，去年一月，日本航空自衛隊樂隊在納霸市一所小學的演出因有人反對“將軍事象徵帶入教育場所”而在最後一刻被取消。據悉，這所小學是自衛隊成員子女就讀的學校。

我還聽說，自衛隊成員曾經遭受過諸如「和平島嶼不需要迷彩服」、「旅遊島嶼不需要自衛隊」之類的無禮言論。然而，自衛隊對於維護和平至關重要，旅遊業的繁榮發展也離不開自衛隊全年365天、每天24小時在我國週邊海域和空域的警戒巡邏。

此外，即使在這個“和平之島”和“旅遊之島”，我們也永遠無法預測災難何時會降臨。當災難發生時，身穿迷彩服的自衛隊會負責營救生命和運送物資

———————-
———————-

گزیده

از سرباز پرسیدم: «به چه چیزی امیدوارید؟ آیا چیزی هست که بخواهید به جهانیان منتقل کنید؟» او پاسخ داد: «ما تقریباً سالی ۴۰۰ بار تقلا می‌کنیم و فشاری که این تقلاها به سربازان ما وارد می‌کند، همراه با خستگی و فشار روحی و جسمی که ایجاد می‌کنند، بسیار زیاد است. امیدوارم این تقلاهای روتین را بدیهی نپندارند، بلکه حداقل کمی از سختی انجام وظایف خود را ۲۴ ساعت شبانه‌روز و ۳۶۵ روز سال، در محیط امنیتی شدید امروز، به جهانیان منتقل کنند.» با شنیدن این حرف، احساس نیاز دوباره‌ای به مردم برای درک مأموریت والای تک تک سربازان پیدا کردم.

سپس با خانواده سرباز، از جمله فرزندانش، ملاقات کردم. به عنوان وزیر دفاع، نمی‌توانم در مورد صداهای اعتراضات بی‌فکرانه علیه خانواده‌ها و فرزندان این هواپیماها سکوت کنم، بنابراین به رسیدگی به این مسائل با سازمان‌های مربوطه ادامه خواهم داد. امروز، صداهای جدیدی دریافت کرده‌ایم و می‌خواهم در پاسخ به این صداهای بی‌فکر، آنها را یکی یکی با مردم به اشتراک بگذارم. این امر عزم مرا برای تغییر جامعه تجدید کرده است تا صداهای حمایت از نیروهای دفاع از خود و خانواده‌هایشان، به جای صداهای بی‌فکر، به طور گسترده‌تری پذیرفته شود.

در طول بازرسی امروز از واحد، با خلبانی صحبت کردم که ماه گذشته در شرایط پرتنشی که یک هواپیمای نظامی چینی به طور متناوب حدود 30 دقیقه توسط رادار روشن می‌شد، با آرامش ماموریت خود را انجام داد و خدمه زمینی که همچنان از خلبان حمایت می‌کردند.

من مستقیماً با خدمه در مورد وضعیت و افکار آنها در آن زمان صحبت کردم و از آنها به خاطر انجام وظایفشان با آرامش و قاطعیت در چنین شرایطی ابراز قدردانی کردم. من همچنین آنها را تشویق کردم که به تلاش سخت برای محافظت از جان و زندگی مسالمت‌آمیز مردم اوکیناوا و همچنین زمین، آب‌ها و حریم هوایی که پایه و اساس این زندگی‌ها هستند، ادامه دهند.

من می‌دانم که اوکیناوا در مراحل پایانی جنگ گذشته، سختی‌های غیرقابل وصفی را تجربه کرد، از جمله نبرد زمینی وحشیانه‌ای که ساکنان این استان را درگیر کرد و جان گرانبهای ۲۰۰۰۰۰ پرسنل نظامی و غیرنظامی را گرفت. با این اوصاف، این نیز درست است که در شدیدترین و پیچیده‌ترین محیط امنیتی از زمان جنگ، تک تک اعضای SDF که در این سفر ملاقات کردم، شبانه‌روز و خستگی‌ناپذیر در فعالیت‌های مختلف برای محافظت از جان و معیشت مسالمت‌آمیز مردم و تعمیق بیشتر اعتماد متقابل بین SDF و جوامع محلی و مردم تلاش می‌کنند.

در این میان، امروز صداهای جدیدی از سازمان‌های همکار شنیدم که از فعالیت‌های اعضای SDF و خانواده‌هایشان حمایت می‌کنند. من متوجه شدم که ژانویه گذشته، اجرای گروه موسیقی نیروی دفاع شخصی هوایی در یک مدرسه ابتدایی شهری در شهر ناها در آخرین لحظه به دلیل مخالفت با «آوردن نمادهای نظامی به یک محیط آموزشی» لغو شد. من متوجه شده‌ام که مدرسه ابتدایی مورد بحث، محل تحصیل فرزندان اعضای SDF است.

همچنین شنیده‌ام که اعضای SDF مورد اظهارات بی‌ملاحظه‌ای مانند «ما در یک جزیره آرام به لباس استتار نیاز نداریم» و «ما در یک جزیره توریستی به SDF نیاز نداریم» قرار گرفته‌اند. با این حال، نیروهای دفاع شخصی برای حفظ این صلح ضروری هستند و گردشگری تنها به این دلیل امکان‌پذیر است که نیروهای دفاع شخصی 24 ساعت شبانه‌روز و 365 روز سال در دریا و حریم هوایی اطراف کشور ما در حال نگهبانی و گشت‌زنی هستند.

علاوه بر این، حتی در این «جزیره صلح» و «جزیره گردشگری»، ما هرگز نمی‌دانیم چه زمانی فاجعه‌ای رخ خواهد داد. وقتی فاجعه‌ای رخ می‌دهد، این نیروهای دفاع شخصی هستند که با لباس‌های استتار، جان انسان‌ها را نجات می‌دهند و تدارکات را حمل می‌کنند

———————-
———————-

مقتطف

فقلت للعضو: ماذا تأمل؟ هل هناك أي شيء ترغب في نقله إلى العالم؟ ما قاله المتطوع هو: “في الوقت الحاضر، نقوم بتمارين التدافع حوالي 400 مرة في السنة، والعبء الذي تضعه هذه التدافع على الأعضاء، والتعب والضغط الذي تضعه على أجسادهم وعقولهم، ضخم، لذلك من الصعب عدم اعتبار التدافع الذي أصبح أمرًا شائعًا.” "آمل أن تتمكن من نقل جزء صغير من حجم ما نحمله للعالم". نقوم بمهامنا 24 ساعة في اليوم، 365 يومًا في السنة، 365 يومًا في السنة في بيئة أمنية قاسية. "بسماع هذه الأفكار، يجب علينا مرة أخرى أن نفهم المهمة النبيلة لكل عضو في فريقنا.
بعد ذلك، التقيت أيضًا بعائلة العضو. لقد التقيت بأطفالك أيضًا. كوزير للدفاع، لا أستطيع أن أبقى صامتاً أمام أصوات الاحتجاجات القاسية ضد عائلاتهم وأطفالهم، لذلك وصلتني اليوم أصوات جديدة أيضاً من المنظمات ذات الصلة، لذلك سأخاطبها واحدة تلو الأخرى. أما بالنسبة للصوت، فقد شاركت هذا أيضًا مع الجميع في العالم، وبدلاً من هذه الأصوات القاسية، جددت إيماني بأننا بحاجة إلى تغيير مجتمعنا إلى مجتمع تنتشر فيه أصوات الدعم على نطاق أوسع لقوات الدفاع الذاتي وأسرهم.

خلال جولة اليوم في الوحدة، التقينا بالطيار الذي نفذ مهمته بهدوء في وضع متوتر أثناء حادث تعريض الرادار لطائرة تابعة لقوات الدفاع الذاتي اليابانية من قبل طائرة عسكرية صينية والتي وقعت الشهر الماضي بشكل متقطع لمدة 30 دقيقة تقريبًا، وكذلك التقينا بالطاقم الأرضي الذي واصل دعم الطيار.
لقد سمعت مباشرة من الأعضاء عن الوضع وأفكارهم في ذلك الوقت، وشكرتهم على قيامهم بواجباتهم بهدوء وحزم حتى في مثل هذه الظروف، وشجعتهم على مواصلة العمل الجاد في مهامهم من أجل حماية أرواح الناس وحياتهم السلمية، وكذلك أراضي بلادنا ومياهها الإقليمية ومجالها الجوي، التي هي أساس ذلك.

ونحن ندرك أن أوكيناوا شهدت مصاعب لا توصف في نهاية الحرب الأخيرة، عندما اندلعت معركة برية مروعة شارك فيها مواطنو المحافظة، وأسفرت عن خسارة 200 ألف من الأرواح الثمينة، سواء العسكرية أو المدنية.
علاوة على ذلك، صحيح أيضًا أنه في البيئة الأمنية الأكثر قسوة وتعقيدًا منذ نهاية الحرب، كان كل فرد من أفراد قوات سوريا الديمقراطية العاملين في الميدان الذين التقيت بهم في هذه الرحلة يعملون بجد ليلًا ونهارًا في مجموعة متنوعة من الأنشطة من أجل حماية حياة الناس وسبل عيشهم السلمية، ولتعميق الثقة المتبادلة بين المجتمعات المحلية والشعب وقوات سوريا الديمقراطية.
على هذه الخلفية، سمعت اليوم صوتًا جديدًا من منظمات التعاون التي تدعم أنشطة وأسر أعضاء الخدمة: في شهر يناير الماضي، سمعت أن العرض الذي قدمته فرقة قوات الدفاع الذاتي الجوية اليابانية والذي كان من المقرر عقده في مدرسة ابتدائية تابعة للبلدية في مدينة ناها، قد تم إلغاؤه في اللحظة الأخيرة بسبب اعتراضات مثل "إحضار رموز عسكرية إلى البيئة التعليمية". وسمعت أن هذه المدرسة الابتدائية كان يرتادها أيضًا أطفال من أفراد قوات الدفاع الذاتي.

ولقد سمعت أيضاً تعليقات قاسية موجهة إلى أفراد قوات الدفاع عن النفس، مثل: "نحن لا نحتاج إلى أزياء مموهة على جزيرة مسالمة" أو "نحن لا نحتاج إلى قوات الدفاع عن النفس على جزيرة سياحية".
ومع ذلك، فإن قوات الدفاع الذاتي ضرورية للحفاظ على السلام، والسياحة ممكنة فقط لأن قوات الدفاع الذاتي تراقب وتراقب البحر والمجال الجوي المحيط ببلدنا 24 ساعة في اليوم، 365 يومًا في السنة.
كما أنك لا تعرف أبدًا متى ستقع الكارثة حتى على "جزيرة مسالمة" أو "جزيرة سياحية". كما أن أفراد قوات الدفاع الذاتي الذين يرتدون الزي المموه مسؤولون أيضًا عن إنقاذ الأرواح ونقل الإمدادات عند وقوع الكوارث

———————-
———————-

Auszug

Ich fragte den Soldaten: „Was erhoffen Sie sich? Gibt es etwas, das Sie der Welt mitteilen möchten?“ Er antwortete: „Wir starten mittlerweile etwa 400 Mal im Jahr, und die Belastung, die diese Starts für unsere Soldaten bedeuten, zusammen mit der damit einhergehenden mentalen und physischen Erschöpfung, ist immens. Ich hoffe, sie nehmen diese routinemäßigen Starts nicht als selbstverständlich hin, sondern vermitteln der Welt zumindest ein wenig darüber, wie hart sie in der heutigen angespannten Sicherheitslage 24 Stunden am Tag, 365 Tage im Jahr ihren Dienst verrichten.“ Als ich dies hörte, verspürte ich erneut das Bedürfnis, dass die Menschen die edle Mission jedes einzelnen Soldaten verstehen.

Anschließend traf ich mich mit der Familie des Soldaten, einschließlich seiner Kinder. Als Verteidigungsminister kann ich zu den gedankenlosen Protesten gegen die Familien und Kinder dieser Flugzeuge nicht schweigen und werde diese Angelegenheiten daher weiterhin mit den zuständigen Organisationen besprechen. Heute haben wir neue Stimmen erhalten, und ich möchte diese als Antwort auf diese gedankenlosen Stimmen einzeln mit der Öffentlichkeit teilen. Dies hat meinen Entschluss bestärkt, die Gesellschaft so zu verändern, dass Stimmen der Unterstützung für die Selbstverteidigungskräfte und ihre Familien breitere Akzeptanz finden und nicht länger auf Gedankenlosigkeit stoßen.

Bei der heutigen Inspektion der Einheit sprach ich mit dem Piloten, der seine Mission in der angespannten Situation des letzten Monats, als ein chinesisches Militärflugzeug ein Flugzeug der Selbstverteidigungskräfte etwa 30 Minuten lang immer wieder vom Radar erfasste, ruhig und besonnen durchführte, sowie mit der Bodenmannschaft, die ihn weiterhin unterstützte.

Ich sprach direkt mit der Besatzung über die Situation und ihre damaligen Gedanken und dankte ihnen für die ruhige und entschlossene Erfüllung ihrer Pflichten unter diesen Umständen. Ich habe sie außerdem ermutigt, sich weiterhin mit aller Kraft für den Schutz des Lebens und des friedlichen Zusammenlebens der Bevölkerung Okinawas sowie des Landes, der Gewässer und des Luftraums einzusetzen, die die Grundlage dieses Lebens bilden.

Ich bin mir bewusst, dass Okinawa in der Endphase des letzten Krieges unvorstellbares Leid erfahren musste, darunter eine brutale Bodenschlacht, in die die gesamte Präfektur verwickelt war und die das Leben von 200.000 Militärangehörigen und Zivilisten forderte. Gleichzeitig ist es aber auch wahr, dass in der schwierigsten und komplexesten Sicherheitslage seit dem Krieg jedes einzelne Mitglied der Selbstverteidigungsstreitkräfte, das ich auf dieser Reise getroffen habe, unermüdlich Tag und Nacht in vielfältigen Aktivitäten daran arbeitet, das Leben und den friedlichen Lebensunterhalt der Bevölkerung zu schützen und das gegenseitige Vertrauen zwischen den Selbstverteidigungsstreitkräften und den lokalen Gemeinschaften und der Bevölkerung weiter zu vertiefen.

In diesem Zusammenhang habe ich heute auch neue Stimmen von Partnerorganisationen gehört, die die Aktivitäten der Mitglieder der Selbstverteidigungsstreitkräfte und ihrer Familien unterstützen. Ich habe erfahren, dass im Januar letzten Jahres ein Auftritt der Kapelle der Luftselbstverteidigungsstreitkräfte an einer städtischen Grundschule in Naha kurzfristig abgesagt wurde, da es Widerstand gab, weil „militärische Symbole in eine Bildungseinrichtung gebracht würden“. Soweit ich weiß, besuchen Kinder von Angehörigen der Selbstverteidigungsstreitkräfte diese Grundschule.

Ich habe auch gehört, dass Angehörige der Selbstverteidigungsstreitkräfte unsensiblen Bemerkungen ausgesetzt waren, wie etwa: „Wir brauchen keine Tarnuniformen auf einer friedlichen Insel“ und „Wir brauchen die Selbstverteidigungsstreitkräfte nicht auf einer Touristeninsel“. Die Selbstverteidigungsstreitkräfte sind jedoch unerlässlich für die Aufrechterhaltung dieses Friedens, und der Tourismus ist nur möglich, weil die Selbstverteidigungsstreitkräfte 24 Stunden am Tag, 365 Tage im Jahr, im See- und Luftraum um unser Land Wache halten und patrouillieren.
Darüber hinaus wissen wir selbst auf dieser „Insel des Friedens“ und „Insel des Tourismus“ nie, wann eine Katastrophe eintritt. Wenn es zu einer Katastrophe kommt, sind es die Selbstverteidigungskräfte in Tarnuniformen, die Leben retten und Hilfsgüter transportieren

———————-
———————-

Extrait

J’ai demandé au soldat : « Qu’espérez-vous ? Avez-vous un message à transmettre au monde ? » Il a répondu : « Nous effectuons environ 400 interventions par an, et la pression que ces interventions exercent sur nos soldats, ainsi que la fatigue mentale et physique qu’elles engendrent, sont immenses. J’espère qu’ils ne prendront pas ces interventions de routine pour acquises, mais qu’ils témoigneront au monde, ne serait-ce qu’un peu, de la difficulté de leur mission, 24 heures sur 24, 365 jours par an, dans le contexte sécuritaire actuel. » En entendant cela, j’ai ressenti avec une force renouvelée le besoin de faire comprendre au monde entier la noble mission de chaque soldat.

J’ai ensuite rencontré la famille du soldat, y compris ses enfants. En tant que ministre de la Défense, je ne peux rester silencieux face aux protestations irréfléchies visant les familles et les enfants de ces avions. Je continuerai donc à aborder ces questions avec les organisations concernées. Aujourd’hui, nous avons reçu de nouvelles prises de position, et je souhaite les partager une à une avec le public, en réponse à ces propos irréfléchis. Cela a renforcé ma détermination à faire évoluer la société afin que les voix de soutien aux Forces d’autodéfense et à leurs familles soient plus largement entendues, plutôt que celles de l’insouciance.

Lors de l’inspection de l’unité d’aujourd’hui, je me suis entretenu avec le pilote qui a mené à bien sa mission avec sang-froid dans la situation tendue survenue le mois dernier, lorsqu’un avion militaire chinois a illuminé un appareil des Forces d’autodéfense par intermittence au radar pendant environ 30 minutes. Je me suis également entretenu avec l’équipe au sol qui a continué à le soutenir.

J’ai discuté directement avec l’équipage de la situation et de leurs impressions à ce moment-là, et je leur ai exprimé ma gratitude pour leur calme et leur détermination dans l’exercice de leurs fonctions en de telles circonstances. Je les ai également encouragés à poursuivre leurs efforts pour protéger la vie et la tranquillité des habitants d’Okinawa, ainsi que leurs terres, leurs eaux et leur espace aérien, fondements de leur existence.

Je suis conscient des épreuves indicibles qu’a traversées Okinawa durant les dernières phases de la Seconde Guerre mondiale, notamment une bataille terrestre brutale qui a impliqué les habitants de la préfecture et coûté la vie à 200 000 militaires et civils. Cela étant dit, il est tout aussi vrai que, dans le contexte sécuritaire le plus difficile et le plus complexe depuis la guerre, chaque membre des Forces d’autodéfense (FAD) que j’ai rencontré lors de ce voyage travaille sans relâche, jour et nuit, à travers diverses activités, pour protéger la vie et les moyens de subsistance de la population, et pour renforcer la confiance mutuelle entre les FAD et les communautés locales.

Par ailleurs, j’ai entendu aujourd’hui de nouvelles voix parmi les organisations partenaires qui soutiennent les activités des membres des FAD et de leurs familles. J’ai appris qu’en janvier dernier, un concert de la fanfare des Forces d’autodéfense aériennes (FAD) dans une école primaire municipale de Naha a été annulé à la dernière minute suite à des protestations selon lesquelles « des symboles militaires seraient introduits dans un cadre éducatif ». Je crois savoir que cette école accueille les enfants de membres des FAD.

J’ai également entendu dire que des membres des FAD ont été la cible de remarques déplacées telles que : « Nous n’avons pas besoin d’uniformes de camouflage sur une île paisible » et « Nous n’avons pas besoin des FAD sur une île touristique ». Or, les Forces d’autodéfense sont essentielles au maintien de cette paix, et le tourisme n’est possible que grâce à leur présence permanente, assurant la surveillance et la patrouille des mers et de l’espace aérien entourant notre pays, 24 h/24 et 365 j/an.

De plus, même sur cette « île de paix » et « île touristique », on n’est jamais à l’abri d’une catastrophe. Et lorsqu’une catastrophe survient, ce sont les Forces d’autodéfense, en uniforme de camouflage, qui sauvent des vies et acheminent les secours

———————-
———————-

Výňatek

Zeptal jsem se vojáka: „V co doufáte? Je něco, co byste chtěl světu sdělit?“ Odpověděl: „V současné době se účastníme letových akcí přibližně 400krát ročně a zátěž, kterou tyto letové akce kladou na naše vojáky, spolu s duševní a fyzickou únavou a zátěží, kterou způsobují, je obrovská. Doufám, že tyto rutinní letové akce nebudou brát jako samozřejmost, ale že světu alespoň trochu sdělí, jak tvrdě vykonávají své povinnosti 24 hodin denně, 365 dní v roce, v dnešním náročném bezpečnostním prostředí.“ Když jsem to uslyšel, znovu jsem pocítil potřebu, aby lidé pochopili ušlechtilé poslání každého jednotlivého vojáka.
Poté jsem se setkal s rodinou vojáka, včetně jeho dětí. Jako ministr obrany nemohu mlčet k hlasům bezohledných protestů proti rodinám a dětem těchto letadel, takže se budu těmito problémy i nadále zabývat s příslušnými organizacemi. Dnes jsme obdrželi nové hlasy a rád bych se o ně s veřejností podělil, jeden po druhém, v reakci na tyto bezohledné hlasy. Toto obnovilo mé odhodlání změnit společnost tak, aby hlasy podpory pro Sily sebeobrany a jejich rodiny byly přijímány širší veřejností, spíše než ty bezohledné.

Během dnešní inspekce jednotky jsem hovořil s pilotem, který klidně plnil svou misi v napjaté situaci, kdy čínské vojenské letadlo minulý měsíc osvětlovalo letadlo Sil sebeobrany přerušovaně po dobu přibližně 30 minut, a s pozemním personálem, který pilota nadále podporoval.

Během dnešní inspekce jednotky jsem hovořil s pilotem, který klidně plnil svou misi během napjaté situace, která nastala minulý měsíc, kdy čínské vojenské letadlo přerušovaně osvětlovalo letadlo Sil sebeobrany po dobu přibližně 30 minut, a s pozemním personálem, který ho nadále podporoval.

Hovořil jsem přímo s posádkou o situaci a jejich tehdejších myšlenkách a vyjádřil jsem jim vděčnost za klidné a odhodlané plnění jejich povinností za daných okolností. Také jsem je povzbudil, aby i nadále tvrdě pracovali na ochraně životů a mírového života obyvatel Okinawy, jakož i půdy, vod a vzdušného prostoru, které jsou základem těchto životů.

Uvědomuji si, že Okinawa zažila v závěrečných fázích minulé války nevýslovné útrapy, včetně brutální pozemní bitvy, která zaujala obyvatele prefektury a vyžádala si drahocenné životy 200 000 vojenských i civilních pracovníků. Nicméně je také pravda, že v nejpřísnějším a nejsložitějším bezpečnostním prostředí od války každý člen SDF, se kterým jsem se na této cestě setkal, neúnavně pracuje dnem i nocí na různých aktivitách, aby chránil životy a mírové živobytí lidí a dále prohluboval vzájemnou důvěru mezi SDF a místními komunitami a lidmi.

Uprostřed toho jsem dnes slyšel nové hlasy od spolupracujících organizací, které podporují aktivity členů SDF a jejich rodin. Dozvěděl jsem se, že loni v lednu bylo na poslední chvíli zrušeno vystoupení kapely Vzdušných sil sebeobrany na obecní základní škole v Naha City kvůli nesouhlasu s tím, aby „vojenské symboly byly vnášeny do vzdělávacího prostředí“. Chápu, že dotyčnou základní školu navštěvují děti členů SDF.

Také jsem slyšel, že členové SDF byli vystaveni necitlivým poznámkám typu: „Nepotřebujeme maskovací uniformy na mírovém ostrově“ a „Nepotřebujeme SDF na turistickém ostrově“. Síly sebeobrany jsou však pro udržení tohoto míru nezbytné a cestovní ruch je možný pouze proto, že Síly sebeobrany jsou ve střehu a hlídkují v moři a vzdušném prostoru obklopujícím naši zemi 24 hodin denně, 365 dní v roce.
Navíc i na tomto „ostrovu míru“ a „ostrovu cestovního ruchu“ nikdy nevíme, kdy udeří katastrofa. Když k katastrofě dojde, jsou to Síly sebeobrany, oděné v maskovacích uniformách, které zachraňují životy a přepravují zásoby

———————-
———————-

Отрывок

Я спросил солдата: «На что вы надеетесь? Хотите ли вы что-нибудь донести до мира?» Он ответил: «Сейчас мы поднимаемся в воздух примерно 400 раз в год, и нагрузка, которую эти вылеты оказывают на наших солдат, а также умственная и физическая усталость и напряжение, огромны. Я надеюсь, что они не будут воспринимать эти рутинные вылеты как должное, а хотя бы немного расскажут миру о том, как тяжело они выполняют свои обязанности 24 часа в сутки, 365 дней в году, в сегодняшней суровой обстановке в сфере безопасности». Услышав это, я почувствовал новую потребность в том, чтобы люди поняли благородную миссию каждого солдата.
Затем я встретился с семьей солдата, включая его детей. Как министр обороны, я не могу молчать о голосах бездумных протестов против семей и детей, пострадавших в результате этих вылетов, поэтому я продолжу решать эти проблемы с соответствующими организациями. Сегодня мы услышали новые голоса, и я хотел бы поделиться ими с общественностью, один за другим, в ответ на эти бездумные голоса. Это укрепило мою решимость изменить общество таким образом, чтобы голоса поддержки Сил самообороны и их семей были более широко приняты, а не голоса бездумности.

Во время сегодняшней инспекции подразделения я поговорил с пилотом, который спокойно выполнил свою миссию в напряженной ситуации, когда китайский военный самолет освещал самолет Сил самообороны в прошлом месяце, когда самолет периодически освещался радаром в течение примерно 30 минут, и с наземным персоналом, который продолжал оказывать поддержку пилоту.

Во время сегодняшней инспекции подразделения я поговорил с пилотом, который спокойно выполнил свою миссию в напряженной ситуации, произошедшей в прошлом месяце, когда китайский военный самолет периодически освещал самолет Сил самообороны в течение примерно 30 минут, и с наземным персоналом, который продолжал оказывать ему поддержку.
Я напрямую поговорил с экипажем о ситуации и их мыслях в тот момент, и выразил свою благодарность за их спокойное и решительное выполнение своих обязанностей в таких обстоятельствах. Я также призвал их продолжать усердно работать над защитой жизни и мирного существования жителей Окинавы, а также земли, вод и воздушного пространства, которые являются основой этой жизни.

Я признаю, что Окинава пережила невыразимые трудности на заключительном этапе последней войны, включая жестокое наземное сражение, в которое были вовлечены жители префектуры и которое унесло драгоценные жизни 200 000 военнослужащих и гражданских лиц. Тем не менее, верно и то, что в самой суровой и сложной обстановке в сфере безопасности со времен войны каждый член Сил самообороны, с которым я встретился в этой поездке, неустанно работает днем и ночью, выполняя различные задачи по защите жизни и мирного существования людей, а также по дальнейшему укреплению взаимного доверия между Силами самообороны и местными общинами и населением.

На этом фоне сегодня я услышал новые голоса от организаций-партнеров, которые поддерживают деятельность членов Сил самообороны и их семей. Я узнал, что в январе прошлого года выступление оркестра Сил самообороны ВВС в муниципальной начальной школе города Наха было отменено в последнюю минуту из-за возражений, связанных с тем, что «военная символика будет привнесена в образовательный процесс». Насколько я понимаю, в этой начальной школе учатся дети военнослужащих Сил самообороны.

Я также слышал, что военнослужащие Сил самообороны подвергались бестактным замечаниям, таким как: «Нам не нужна камуфляжная форма на мирном острове» и «Нам не нужна Сила самообороны на туристическом острове». Однако Силы самообороны играют важнейшую роль в поддержании этого мира, и туризм возможен только благодаря тому, что они круглосуточно, 365 дней в году, несут службу и патрулируют морское и воздушное пространство вокруг нашей страны.
Более того, даже на этом «острове мира» и «острове туризма» мы никогда не знаем, когда может произойти катастрофа. Когда же катастрофа случается, именно Силы самообороны в камуфляжной форме спасают жизни и доставляют припасы

———————-
———————-

Estratto

Ho chiesto al soldato: "Cosa spera? C’è qualcosa che vuole trasmettere al mondo?". Lui ha risposto: "Oggi effettuiamo circa 400 lanci all’anno, e lo stress che questi lanci comportano per i nostri soldati, insieme alla fatica e allo stress mentale e fisico che causano, è immenso. Spero che non diano per scontati questi lanci di routine, ma piuttosto trasmettano al mondo almeno un po’ di quanto duramente svolgano i loro compiti 24 ore al giorno, 365 giorni all’anno, nell’attuale contesto di severa sicurezza". Sentendo queste parole, ho sentito un rinnovato bisogno che le persone comprendessero la nobile missione di ogni singolo soldato.
Ho poi incontrato la famiglia del soldato, compresi i suoi figli. Come Ministro della Difesa, non posso tacere di fronte alle proteste sconsiderate contro le famiglie e i figli di questi velivoli, quindi continuerò ad affrontare queste questioni con le organizzazioni competenti. Oggi abbiamo ricevuto nuove voci e vorrei condividerle con il pubblico, una per una, in risposta a queste voci sconsiderate. Questo ha rinnovato la mia determinazione a cambiare la società affinché le voci di sostegno alle Forze di Autodifesa e alle loro famiglie siano più ampiamente accettate, piuttosto che quelle di sconsideratezza.

Durante l’ispezione odierna dell’unità, ho parlato con il pilota che ha svolto con calma la sua missione nella situazione tesa del mese scorso, quando un aereo militare cinese ha illuminato un aereo delle Forze di Autodifesa a intermittenza per circa 30 minuti, e con l’equipaggio di terra che ha continuato a supportarlo.
Ho parlato direttamente con l’equipaggio della situazione e dei loro pensieri in quel momento, e ho espresso la mia gratitudine per il loro adempimento calmo e risoluto dei loro doveri in tali circostanze. Li ho anche incoraggiati a continuare a impegnarsi a fondo per proteggere la vita e la pace della popolazione di Okinawa, così come la terra, le acque e lo spazio aereo che ne costituiscono il fondamento.

Riconosco che Okinawa ha vissuto difficoltà indicibili durante le fasi finali dell’ultima guerra, tra cui una brutale battaglia terrestre che ha coinvolto i residenti della prefettura e causato la morte di 200.000 persone, tra militari e civili. Detto questo, è anche vero che, nel contesto di sicurezza più severo e complesso dai tempi della guerra, ogni singolo membro delle SDF che ho incontrato durante questo viaggio lavora instancabilmente giorno e notte in una varietà di attività per proteggere la vita e la pace della popolazione e per rafforzare ulteriormente la fiducia reciproca tra le SDF, le comunità locali e la popolazione.

In questo contesto, oggi ho sentito nuove voci da parte di organizzazioni che collaborano con noi e che sostengono le attività dei membri delle SDF e delle loro famiglie. Ho appreso che lo scorso gennaio un’esibizione della banda delle Forze di Autodifesa Aerea presso una scuola elementare comunale di Naha è stata annullata all’ultimo minuto a causa dell’opposizione che sosteneva che "simboli militari sarebbero stati introdotti in un contesto educativo". Mi risulta che la scuola elementare in questione sia frequentata da figli di membri delle Forze di Autodifesa.

Ho anche sentito dire che i membri delle Forze di Autodifesa sono stati oggetto di commenti insensibili come: "Non abbiamo bisogno di uniformi mimetiche su un’isola pacifica" e "Non abbiamo bisogno delle Forze di Autodifesa su un’isola turistica". Tuttavia, le Forze di Autodifesa sono essenziali per il mantenimento di questa pace, e il turismo è possibile solo perché le Forze di Autodifesa sono in guardia e pattugliano il mare e lo spazio aereo che circonda il nostro paese 24 ore al giorno, 365 giorni all’anno.
Inoltre, anche su questa "isola di pace" e "isola del turismo", non si sa mai quando si verificherà un disastro. Quando si verifica un disastro, sono le Forze di Autodifesa, in uniforme mimetica, a salvare vite umane e a trasportare rifornimenti

———————-
———————-

Extracto

Le pregunté al soldado: "¿Qué espera? ¿Hay algo que quiera transmitir al mundo?". Respondió: "Realizamos misiones de despegue aproximadamente 400 veces al año, y la tensión que estos despegues imponen a nuestros soldados, junto con la fatiga mental y física que causan, es inmensa. Espero que no den por sentado estos despegues rutinarios, sino que transmitan al mundo, al menos un poco, lo duro que se esfuerzan en el cumplimiento de sus deberes las 24 horas del día, los 365 días del año, en el severo entorno de seguridad actual". Al escuchar esto, sentí una renovada necesidad de que la gente comprenda la noble misión de cada soldado.
Luego me reuní con la familia del soldado, incluyendo a sus hijos. Como Ministro de Defensa, no puedo permanecer en silencio ante las voces de protestas irreflexivas contra las familias y los niños de estas aeronaves, por lo que seguiré abordando estos problemas con las organizaciones pertinentes. Hoy hemos recibido nuevas voces y me gustaría compartirlas con el público, una por una, en respuesta a estas voces irreflexivas. Esto ha renovado mi determinación de cambiar la sociedad para que las voces de apoyo a las Fuerzas de Autodefensa y sus familias sean más aceptadas, en lugar de las de desconsideración.

Durante la inspección de la unidad de hoy, hablé con el piloto que cumplió con calma su misión en la tensa situación del mes pasado, cuando un avión militar chino iluminó a una aeronave de las Fuerzas de Autodefensa, cuando la aeronave fue iluminada intermitentemente por el radar durante aproximadamente 30 minutos, y con el personal de tierra que continuó apoyándolo.

Durante la inspección de la unidad de hoy, hablé con el piloto que cumplió con calma su misión durante la tensa situación del mes pasado, cuando un avión militar chino iluminó a una aeronave de las Fuerzas de Autodefensa intermitentemente durante aproximadamente 30 minutos, y con el personal de tierra que continuó apoyándolo.

Hablé directamente con la tripulación sobre la situación y sus reflexiones en ese momento, y les expresé mi gratitud por su desempeño sereno y decidido en sus funciones en tales circunstancias. También los animé a seguir trabajando arduamente para proteger la vida y la paz de los habitantes de Okinawa, así como la tierra, las aguas y el espacio aéreo que son la base de estas vidas.

Reconozco que Okinawa experimentó penurias indescriptibles durante las etapas finales de la última guerra, incluyendo una brutal batalla terrestre que arrastró a los residentes de la prefectura y se cobró la valiosa vida de 200.000 militares y civiles. Dicho esto, también es cierto que, en el entorno de seguridad más severo y complejo desde la guerra, todos y cada uno de los miembros de las SDF que conocí en este viaje trabajan incansablemente día y noche en diversas actividades para proteger la vida y la paz de los habitantes, y para profundizar aún más la confianza mutua entre las SDF, las comunidades locales y la población.

En este contexto, hoy escuché nuevas voces de organizaciones colaboradoras que apoyan las actividades de los miembros de las SDF y sus familias. Me enteré de que el pasado enero, una actuación de la banda de las Fuerzas de Autodefensa Aérea en una escuela primaria municipal de la ciudad de Naha se canceló a última hora debido a la oposición a que se introdujeran símbolos militares en el ámbito educativo. Tengo entendido que a la escuela primaria en cuestión asisten hijos de miembros de las FDS.

También he oído que miembros de las FDS han sido objeto de comentarios insensibles como: "No necesitamos uniformes de camuflaje en una isla pacífica" y "No necesitamos a las FDS en una isla turística". Sin embargo, las FDS son esenciales para mantener esta paz, y el turismo solo es posible porque están de guardia y patrullan el mar y el espacio aéreo que rodea nuestro país las 24 horas del día, los 365 días del año.
Además, incluso en esta "isla de paz" e "isla de turismo", nunca sabemos cuándo ocurrirá un desastre. Cuando ocurre un desastre, son las FDS, vestidas con uniformes de camuflaje, quienes rescatan vidas y transportan suministros

———————-
———————-

Trích đoạn

Tôi hỏi người lính: "Anh hy vọng điều gì? Có điều gì anh muốn truyền đạt đến thế giới không?" Anh ấy trả lời: "Hiện nay, chúng tôi phải thực hiện khoảng 400 lần cất cánh khẩn cấp mỗi năm, và áp lực mà những lần cất cánh này gây ra cho binh lính, cùng với sự mệt mỏi về thể chất và tinh thần, là vô cùng lớn. Tôi hy vọng họ không coi những lần cất cánh khẩn cấp thường lệ này là điều hiển nhiên, mà hãy truyền đạt cho thế giới ít nhất một chút về sự vất vả mà họ đang trải qua khi thực hiện nhiệm vụ 24 giờ một ngày, 365 ngày một năm, trong môi trường an ninh nghiêm ngặt hiện nay." Nghe điều này, tôi cảm thấy cần thiết phải giúp mọi người hiểu được sứ mệnh cao cả của mỗi người lính.
Sau đó, tôi đã gặp gia đình người lính, bao gồm cả các con của anh ấy. Với tư cách là Bộ trưởng Quốc phòng, tôi không thể im lặng trước những lời phản đối thiếu suy nghĩ nhắm vào gia đình và con cái của những người lính trên các máy bay này, vì vậy tôi sẽ tiếp tục giải quyết những vấn đề này với các tổ chức liên quan. Hôm nay, chúng tôi đã nhận được những tiếng nói mới, và tôi muốn chia sẻ những tiếng nói này với công chúng, từng tiếng nói một, để đáp lại những tiếng nói thiếu suy nghĩ đó. Điều này đã củng cố quyết tâm của tôi trong việc thay đổi xã hội để những tiếng nói ủng hộ Lực lượng Phòng vệ và gia đình họ được chấp nhận rộng rãi hơn, thay vì những lời lẽ thiếu suy nghĩ.

Trong buổi kiểm tra đơn vị hôm nay, tôi đã nói chuyện với phi công, người đã bình tĩnh thực hiện nhiệm vụ trong tình huống căng thẳng khi một máy bay quân sự Trung Quốc chiếu sáng máy bay của Lực lượng Phòng vệ hồi tháng trước, khi máy bay bị radar chiếu sáng liên tục trong khoảng 30 phút, và với đội ngũ mặt đất đã tiếp tục hỗ trợ phi công.

Trong buổi kiểm tra đơn vị hôm nay, tôi đã nói chuyện với phi công, người đã bình tĩnh thực hiện nhiệm vụ trong tình huống căng thẳng xảy ra hồi tháng trước, khi một máy bay quân sự Trung Quốc chiếu sáng máy bay của Lực lượng Phòng vệ liên tục trong khoảng 30 phút, và với đội ngũ mặt đất đã tiếp tục hỗ trợ anh ấy.

Tôi đã trực tiếp nói chuyện với phi hành đoàn về tình hình và suy nghĩ của họ vào thời điểm đó, và tôi bày tỏ lòng biết ơn về sự bình tĩnh và kiên quyết thực hiện nhiệm vụ của họ trong hoàn cảnh như vậy. Tôi cũng khuyến khích họ tiếp tục nỗ lực bảo vệ tính mạng và cuộc sống hòa bình của người dân Okinawa, cũng như đất đai, vùng biển và không phận là nền tảng của cuộc sống này.

Tôi nhận thấy rằng Okinawa đã trải qua những khó khăn không thể tả xiết trong giai đoạn cuối của cuộc chiến tranh vừa qua, bao gồm cả một trận chiến trên bộ tàn khốc đã lôi kéo người dân trong tỉnh vào cuộc và cướp đi sinh mạng quý giá của 200.000 quân nhân và thường dân. Tuy nhiên, cũng đúng là trong môi trường an ninh khắc nghiệt và phức tạp nhất kể từ sau chiến tranh, mỗi thành viên Lực lượng Phòng vệ Nhật Bản (SDF) mà tôi gặp trong chuyến đi này đều đang làm việc không mệt mỏi ngày đêm trong nhiều hoạt động khác nhau để bảo vệ tính mạng và cuộc sống hòa bình của người dân, và để làm sâu sắc thêm lòng tin lẫn nhau giữa SDF và cộng đồng địa phương cũng như người dân.

Trong bối cảnh đó, hôm nay tôi đã nghe được những tiếng nói mới từ các tổ chức hợp tác hỗ trợ các hoạt động của các thành viên SDF và gia đình họ. Tôi được biết rằng vào tháng Giêng năm ngoái, một buổi biểu diễn của ban nhạc Lực lượng Phòng vệ Trên không tại một trường tiểu học thuộc thành phố Naha đã bị hủy bỏ vào phút chót do phản đối việc "đưa các biểu tượng quân sự vào môi trường giáo dục". Tôi hiểu rằng trường tiểu học nói trên có con em của các thành viên SDF theo học.

Tôi cũng nghe nói rằng các thành viên Lực lượng Phòng vệ Nhật Bản (SDF) đã phải chịu đựng những lời lẽ thiếu tế nhị như: "Chúng ta không cần quân phục ngụy trang trên một hòn đảo hòa bình" và "Chúng ta không cần SDF trên một hòn đảo du lịch". Tuy nhiên, Lực lượng Phòng vệ Nhật Bản rất cần thiết để duy trì hòa bình này, và du lịch chỉ có thể thực hiện được nhờ có Lực lượng Phòng vệ Nhật Bản luôn túc trực và tuần tra trên biển và không phận xung quanh đất nước chúng ta 24 giờ một ngày, 365 ngày một năm.

Hơn nữa, ngay cả trên "hòn đảo hòa bình" và "hòn đảo du lịch" này, chúng ta cũng không bao giờ biết khi nào thảm họa sẽ xảy ra. Khi thảm họa xảy ra, chính Lực lượng Phòng vệ Nhật Bản, trong bộ quân phục ngụy trang, là những người cứu hộ và vận chuyển hàng cứu trợ

———————-
———————-

कुछ अंश

मैंने सैनिक से पूछा, "आप क्या उम्मीद करते हैं? क्या आप दुनिया को कुछ बताना चाहते हैं?" उसने जवाब दिया, "हम अब साल में लगभग 400 बार स्क्रैम्बल करते हैं, और इन स्क्रैम्बल से हमारे सैनिकों पर बहुत ज़्यादा दबाव पड़ता है, साथ ही मानसिक और शारीरिक थकान और तनाव भी होता है। मुझे उम्मीद है कि वे इन रोज़ाना की स्क्रैम्बल को हल्के में नहीं लेंगे, बल्कि दुनिया को कम से कम थोड़ा तो बताएंगे कि वे आज के गंभीर सुरक्षा माहौल में, दिन के 24 घंटे, साल के 365 दिन कितनी मेहनत से अपनी ड्यूटी कर रहे हैं।" यह सुनकर, मुझे फिर से यह एहसास हुआ कि लोगों को हर सैनिक के नेक मिशन को समझने की ज़रूरत है।
फिर मैं सैनिक के परिवार से मिला, जिसमें उसके बच्चे भी शामिल थे। रक्षा मंत्री के तौर पर, मैं इन विमानों के परिवारों और बच्चों के खिलाफ बिना सोचे-समझे विरोध की आवाज़ों पर चुप नहीं रह सकता, इसलिए मैं इन मुद्दों पर संबंधित संगठनों के साथ बात करता रहूंगा। आज, हमें नई आवाज़ें मिली हैं, और मैं इन बिना सोचे-समझे आवाज़ों के जवाब में, इन्हें एक-एक करके जनता के साथ शेयर करना चाहूंगा। इससे समाज को बदलने का मेरा इरादा और पक्का हो गया है ताकि सेल्फ-डिफेंस फोर्सेज़ और उनके परिवारों के लिए सपोर्ट की आवाज़ें बिना सोचे-समझे की आवाज़ों के बजाय ज़्यादा लोगों को स्वीकार की जाएं।

आज के यूनिट इंस्पेक्शन के दौरान, मैंने उस पायलट से बात की जिसने पिछले महीने एक चीनी मिलिट्री एयरक्राफ्ट द्वारा सेल्फ-डिफेंस फोर्स के एयरक्राफ्ट को रोशन करने की तनावपूर्ण स्थिति में शांति से अपना मिशन पूरा किया था, जब एयरक्राफ्ट लगभग 30 मिनट तक रडार से रुक-रुक कर रोशन हो रहा था, और ग्राउंड क्रू जो पायलट को सपोर्ट करता रहा।

आज के यूनिट इंस्पेक्शन के दौरान, मैंने उस पायलट से बात की जिसने पिछले महीने एक चीनी मिलिट्री एयरक्राफ्ट द्वारा सेल्फ-डिफेंस फोर्स के एयरक्राफ्ट को लगभग 30 मिनट तक रुक-रुक कर रोशन करने की तनावपूर्ण स्थिति में शांति से अपना मिशन पूरा किया था, और ग्राउंड क्रू जो उसे सपोर्ट करता रहा।

मैंने उस समय की स्थिति और उनके विचारों के बारे में सीधे क्रू से बात की, और मैंने ऐसे हालात में उनके शांत और पक्के इरादे से अपने काम को करने के लिए उनका शुक्रिया अदा किया। मैंने उन्हें ओकिनावा के लोगों की ज़िंदगी और शांतिपूर्ण ज़िंदगी के साथ-साथ ज़मीन, पानी और हवाई क्षेत्र की रक्षा के लिए कड़ी मेहनत करते रहने के लिए भी हिम्मत दी, जो इन ज़िंदगी की नींव हैं।

मैं मानता हूँ कि ओकिनावा ने पिछली लड़ाई के आखिरी दौर में बहुत मुश्किलें झेली थीं, जिसमें एक भयानक ज़मीनी लड़ाई भी शामिल थी जिसमें पूरे इलाके के लोग शामिल हो गए और 200,000 मिलिट्री और सिविलियन लोगों की कीमती जानें चली गईं। इसके बावजूद, यह भी सच है कि, लड़ाई के बाद से सबसे गंभीर और मुश्किल सुरक्षा माहौल में, इस ट्रिप पर मिले हर SDF सदस्य लोगों की ज़िंदगी और शांतिपूर्ण रोज़ी-रोटी की रक्षा करने और SDF और स्थानीय समुदायों और लोगों के बीच आपसी भरोसे को और गहरा करने के लिए दिन-रात कई तरह की एक्टिविटीज़ में बिना थके काम कर रहे हैं।

इस बीच, मैंने आज उन सहयोगी संगठनों से नई आवाज़ें सुनीं जो SDF सदस्यों और उनके परिवारों की एक्टिविटीज़ को सपोर्ट करते हैं। मुझे पता चला कि पिछली जनवरी में, नाहा शहर के एक म्युनिसिपल एलिमेंट्री स्कूल में एयर सेल्फ-डिफेंस फोर्स बैंड का परफॉर्मेंस आखिरी मिनट में कैंसल कर दिया गया था, क्योंकि इस बात का विरोध किया गया था कि "मिलिट्री सिंबल को एजुकेशनल सेटिंग में लाया जाएगा।" मुझे पता चला है कि जिस एलिमेंट्री स्कूल की बात हो रही है, उसमें SDF मेंबर्स के बच्चे पढ़ते हैं।

मैंने यह भी सुना है कि SDF मेंबर्स को इस तरह की बेहूदा बातें कही गई हैं, जैसे, "हमें एक शांतिपूर्ण आइलैंड पर कैमोफ्लाज यूनिफॉर्म की ज़रूरत नहीं है," और "हमें एक टूरिस्ट आइलैंड पर SDF की ज़रूरत नहीं है।" हालांकि, सेल्फ-डिफेंस फोर्स इस शांति को बनाए रखने के लिए ज़रूरी हैं, और टूरिज्म तभी मुमकिन है जब सेल्फ-डिफेंस फोर्स हमारे देश के आसपास के समुद्र और एयरस्पेस में 24 घंटे, साल के 365 दिन पहरा देती हैं और पेट्रोलिंग करती हैं।
इसके अलावा, इस "शांति के आइलैंड" और "टूरिज्म के आइलैंड" पर भी, हमें कभी नहीं पता होता कि कब कोई मुसीबत आ जाए। जब कोई आपदा आती है, तो कैमोफ़्लाज यूनिफ़ॉर्म पहने सेल्फ़-डिफ़ेंस फ़ोर्स ही लोगों की जान बचाती है और सामान पहुँचाती है

———————-
———————-

উদ্ধৃতি

আমি সৈনিককে জিজ্ঞাসা করলাম, "তুমি কী আশা করো? তুমি কি বিশ্বকে কিছু জানাতে চাও?" তিনি উত্তর দিলেন, "আমরা এখন বছরে প্রায় ৪০০ বার দৌড়াদৌড়ি করি, এবং এই দৌড়াদৌড়ি আমাদের সৈন্যদের উপর যে চাপ সৃষ্টি করে, তার সাথে মানসিক ও শারীরিক ক্লান্তি এবং চাপও প্রচুর। আমি আশা করি তারা এই নিয়মিত দৌড়াদৌড়িগুলিকে হালকাভাবে নেবে না, বরং আজকের কঠোর নিরাপত্তা পরিবেশে তারা বছরে ৩৬৫ দিন, ২৪ ঘন্টা তাদের কর্তব্য পালন করছে তা অন্তত বিশ্বকে জানাবে।" এই কথা শুনে, আমি প্রতিটি সৈনিকের মহৎ লক্ষ্য বোঝার জন্য মানুষের মধ্যে নতুন করে অনুভূতি অনুভব করলাম।

আমি তখন সৈনিকের পরিবারের সাথে দেখা করি, যার মধ্যে তার সন্তানরাও রয়েছে। প্রতিরক্ষামন্ত্রী হিসেবে, আমি এই বিমানের পরিবার এবং শিশুদের বিরুদ্ধে চিন্তাহীন প্রতিবাদের কণ্ঠস্বর সম্পর্কে চুপ থাকতে পারি না, তাই আমি প্রাসঙ্গিক সংস্থাগুলির সাথে এই বিষয়গুলি নিয়ে আলোচনা চালিয়ে যাব। আজ, আমরা নতুন কণ্ঠস্বর পেয়েছি, এবং এই চিন্তাহীন কণ্ঠস্বরের প্রতিক্রিয়ায় আমি জনসাধারণের সাথে একের পর এক এগুলি ভাগ করে নিতে চাই। এটি সমাজ পরিবর্তনের আমার দৃঢ় সংকল্পকে নতুন করে তুলেছে যাতে আত্মরক্ষা বাহিনী এবং তাদের পরিবারের প্রতি সমর্থনের কণ্ঠস্বর অজ্ঞতার চেয়ে আরও ব্যাপকভাবে গৃহীত হয়।

আজকের ইউনিট পরিদর্শনের সময়, আমি সেই পাইলটের সাথে কথা বলেছি যিনি গত মাসে একটি চীনা সামরিক বিমানের একটি আত্মরক্ষা বাহিনীর বিমান আলোকিত করার উত্তেজনাপূর্ণ পরিস্থিতিতে শান্তভাবে তার মিশনটি সম্পন্ন করেছিলেন, যখন বিমানটি প্রায় 30 মিনিট ধরে রাডার দ্বারা মাঝে মাঝে আলোকিত ছিল, এবং গ্রাউন্ড ক্রু যারা পাইলটকে সমর্থন অব্যাহত রেখেছিলেন।

আজকের ইউনিট পরিদর্শনের সময়, আমি সেই পাইলটের সাথে কথা বলেছি যিনি গত মাসে ঘটে যাওয়া উত্তেজনাপূর্ণ পরিস্থিতিতে শান্তভাবে তার মিশনটি সম্পন্ন করেছিলেন, যখন একটি চীনা সামরিক বিমান প্রায় 30 মিনিট ধরে মাঝে মাঝে একটি আত্মরক্ষা বাহিনীর বিমান আলোকিত করেছিল, এবং গ্রাউন্ড ক্রু যারা তাকে সমর্থন অব্যাহত রেখেছিলেন।

আমি সেই সময়ের পরিস্থিতি এবং তাদের চিন্তাভাবনা সম্পর্কে ক্রুদের সাথে সরাসরি কথা বলেছি, এবং এই পরিস্থিতিতে তাদের শান্ত এবং দৃঢ়তার সাথে দায়িত্ব পালনের জন্য আমি কৃতজ্ঞতা প্রকাশ করেছি। আমি তাদের ওকিনাওয়ার জনগণের জীবন ও শান্তিপূর্ণ জীবন, সেইসাথে এই জীবনের ভিত্তি স্থল, জল এবং আকাশসীমা রক্ষা করার জন্য কঠোর পরিশ্রম চালিয়ে যাওয়ার জন্য উৎসাহিত করেছি।

আমি স্বীকার করি যে গত যুদ্ধের চূড়ান্ত পর্যায়ে ওকিনাওয়া অবর্ণনীয় কষ্টের সম্মুখীন হয়েছিল, যার মধ্যে একটি নৃশংস স্থল যুদ্ধ ছিল যা প্রিফেকচারের বাসিন্দাদের উপর আঘাত হানে এবং 200,000 সামরিক ও বেসামরিক কর্মীর মূল্যবান জীবন কেড়ে নেয়। তা বলার পরেও, এটাও সত্য যে, যুদ্ধের পর থেকে সবচেয়ে কঠোর এবং জটিল নিরাপত্তা পরিবেশে, এই ভ্রমণে আমার দেখা প্রতিটি SDF সদস্য জনগণের জীবন ও শান্তিপূর্ণ জীবিকা রক্ষা করার জন্য এবং SDF এবং স্থানীয় সম্প্রদায় এবং জনগণের মধ্যে পারস্পরিক আস্থা আরও গভীর করার জন্য বিভিন্ন ধরণের কর্মকাণ্ডে দিনরাত অক্লান্ত পরিশ্রম করছেন।

এর মধ্যে, আজ আমি SDF সদস্য এবং তাদের পরিবারের কার্যক্রমকে সমর্থনকারী সহযোগী সংস্থাগুলির কাছ থেকে নতুন কণ্ঠস্বর শুনতে পেয়েছি। আমি জানতে পেরেছি যে গত জানুয়ারিতে নাহা শহরের একটি পৌর প্রাথমিক বিদ্যালয়ে বিমান আত্মরক্ষা বাহিনীর ব্যান্ডের একটি পরিবেশনা শেষ মুহূর্তে বাতিল করা হয়েছিল কারণ "শিক্ষাক্ষেত্রে সামরিক প্রতীক আনা হবে" এই বিরোধিতা করা হয়েছিল। আমি বুঝতে পারি যে প্রশ্নবিদ্ধ প্রাথমিক বিদ্যালয়ে এসডিএফ সদস্যদের সন্তানরা পড়াশোনা করে।

আমি আরও শুনেছি যে এসডিএফ সদস্যদের উপর অসংবেদনশীল মন্তব্য করা হয়েছে যেমন, "একটি শান্তিপূর্ণ দ্বীপে আমাদের ছদ্মবেশী ইউনিফর্মের প্রয়োজন নেই," এবং "একটি পর্যটন দ্বীপে আমাদের এসডিএফের প্রয়োজন নেই।" যাইহোক, এই শান্তি বজায় রাখার জন্য আত্মরক্ষা বাহিনী অপরিহার্য, এবং পর্যটন কেবল তখনই সম্ভব কারণ আত্মরক্ষা বাহিনী আমাদের দেশের চারপাশে সমুদ্র এবং আকাশসীমায় ২৪ ঘন্টা, বছরের ৩৬৫ দিন পাহারায় থাকে এবং টহল দেয়।
অধিকন্তু, এই "শান্তির দ্বীপ" এবং "পর্যটন দ্বীপ" তেও আমরা কখনই জানি না যে কখন কোন বিপর্যয় ঘটবে। যখন কোন বিপর্যয় ঘটে, তখন ছদ্মবেশী ইউনিফর্ম পরিহিত আত্মরক্ষা বাহিনীই জীবন উদ্ধার করে এবং সরবরাহ পরিবহন করে

———————-
———————-

अंश

मैले सिपाहीलाई सोधें, "तपाईं के आशा गर्नुहुन्छ? के तपाईं संसारलाई केही सन्देश दिन चाहनुहुन्छ?" उनले जवाफ दिए, "हामी अहिले वर्षमा लगभग ४०० पटक दौडन्छौं, र यी झडपहरूले हाम्रा सिपाहीहरूमा पार्ने तनाव, साथै तिनीहरूले निम्त्याउने मानसिक र शारीरिक थकान र तनाव, विशाल छ। मलाई आशा छ कि तिनीहरूले यी नियमित झडपहरूलाई हल्का रूपमा लिने छैनन्, बरु आजको गम्भीर सुरक्षा वातावरणमा तिनीहरूले दिनको २४ घण्टा, वर्षको ३६५ दिन कति कडा परिश्रम गरिरहेका छन् भन्ने बारेमा संसारलाई कम्तिमा थोरै मात्र सन्देश दिनेछन्।" यो सुनेर, मलाई प्रत्येक सिपाहीको महान मिशन बुझ्न मानिसहरूको आवश्यकताको नयाँ भावना महसुस भयो।

त्यसपछि मैले उनका बच्चाहरू सहित सिपाहीको परिवारसँग भेटें। रक्षामन्त्रीको रूपमा, म यी विमानहरूको परिवार र बच्चाहरू विरुद्ध विचारहीन विरोधको आवाजहरूको बारेमा चुप लाग्न सक्दिन, त्यसैले म यी मुद्दाहरूलाई सम्बन्धित संस्थाहरूसँग सम्बोधन गर्न जारी राख्नेछु। आज, हामीले नयाँ आवाजहरू प्राप्त गरेका छौं, र म यी विचारहीन आवाजहरूको प्रतिक्रियामा, एक-एक गरेर जनतासँग साझा गर्न चाहन्छु। यसले समाजलाई परिवर्तन गर्ने मेरो संकल्पलाई नवीकरण गरेको छ ताकि आत्मरक्षा बल र उनीहरूका परिवारहरूको लागि समर्थनको आवाजहरू विचारहीनताको सट्टा व्यापक रूपमा स्वीकार्य होस्।

आजको युनिट निरीक्षणको क्रममा, मैले गत महिना चिनियाँ सैन्य विमानले आत्मरक्षा बलको विमानलाई उज्यालो पारेको तनावपूर्ण अवस्थामा शान्तपूर्वक आफ्नो मिसन पूरा गर्ने पाइलटसँग कुरा गरें, जब विमानलाई राडारले लगभग ३० मिनेटसम्म बीच-बीचमा उज्यालो पारेको थियो, र पाइलटलाई सहयोग गर्न जारी राख्ने जमिनका चालक दलसँग कुरा गरें।

आजको युनिट निरीक्षणको क्रममा, मैले गत महिना भएको तनावपूर्ण परिस्थितिमा शान्तपूर्वक आफ्नो मिसन पूरा गर्ने पाइलटसँग कुरा गरें, जब चिनियाँ सैन्य विमानले लगभग ३० मिनेटसम्म बीच-बीचमा आत्मरक्षा बलको विमानलाई उज्यालो पारेको थियो, र जमिनका चालक दलसँग कुरा गरें जसले उनलाई समर्थन गर्न जारी राखे।

मैले त्यस समयमा परिस्थिति र उनीहरूको विचारहरूको बारेमा चालक दलसँग सिधै कुरा गरें, र मैले त्यस्तो परिस्थितिमा आफ्नो कर्तव्यको शान्त र दृढ प्रदर्शनको लागि कृतज्ञता व्यक्त गरें। मैले उनीहरूलाई ओकिनावाका जनताको जीवन र शान्तिपूर्ण जीवन, साथै यी जीवनको आधार भूमि, पानी र हवाई क्षेत्रको रक्षा गर्न कडा परिश्रम गर्न जारी राख्न पनि प्रोत्साहित गरें।

म स्वीकार गर्दछु कि ओकिनावाले अन्तिम युद्धको अन्तिम चरणहरूमा अकथनीय कठिनाइहरू अनुभव गरेको थियो, जसमा प्रिफेक्चरका बासिन्दाहरूलाई आकर्षित गर्ने र २००,००० सैन्य र नागरिक कर्मचारीहरूको बहुमूल्य जीवन दावी गर्ने क्रूर जमिन युद्ध पनि समावेश थियो। यसो भनिए पनि, यो पनि सत्य हो कि युद्ध पछिको सबैभन्दा गम्भीर र जटिल सुरक्षा वातावरणमा, यस यात्रामा मैले भेटेको प्रत्येक SDF सदस्यले जनताको जीवन र शान्तिपूर्ण जीविकोपार्जनको रक्षा गर्न र SDF र स्थानीय समुदाय र जनता बीचको पारस्परिक विश्वासलाई अझ गहिरो बनाउन विभिन्न गतिविधिहरूमा दिनरात अथक प्रयास गरिरहेका छन्।

यस बीचमा, मैले आज SDF सदस्यहरू र उनीहरूका परिवारहरूको गतिविधिहरूलाई समर्थन गर्ने सहयोगी संस्थाहरूबाट नयाँ आवाजहरू सुनेको छु। मैले थाहा पाएँ कि गत जनवरीमा, नाहा शहरको एक नगरपालिका प्राथमिक विद्यालयमा वायु आत्मरक्षा बल ब्यान्डको प्रदर्शन "सैन्य प्रतीकहरूलाई शैक्षिक वातावरणमा ल्याइनेछ" भन्ने विरोधको कारणले अन्तिम समयमा रद्द गरिएको थियो। म बुझ्छु कि प्रश्नमा रहेको प्राथमिक विद्यालयमा SDF सदस्यहरूका बच्चाहरू पढ्छन्।

मैले यो पनि सुनेको छु कि SDF सदस्यहरूलाई "हामीलाई शान्तिपूर्ण टापुमा छलावरण पोशाक चाहिँदैन," र "हामीलाई पर्यटक टापुमा SDF चाहिँदैन" जस्ता असंवेदनशील टिप्पणीहरू गरिएको छ। यद्यपि, यो शान्ति कायम राख्न आत्मरक्षा बलहरू आवश्यक छन्, र पर्यटन केवल तब मात्र सम्भव छ किनभने आत्मरक्षा बलहरू हाम्रो देश वरिपरिको समुद्र र हवाई क्षेत्रमा २४ घण्टा, वर्षको ३६५ दिन पहरामा छन् र गस्ती गरिरहेका छन्।
यसबाहेक, यो "शान्तिको टापु" र "पर्यटनको टापु" मा पनि, हामीलाई कहिले विपत्ति आउँछ भनेर थाहा हुँदैन। जब विपत्ति आउँछ, यो छलावरण पोशाक लगाएका आत्मरक्षा बलहरू हुन्, जसले जीवन बचाउँछन् र आपूर्तिहरू ढुवानी गर्छन्

———————-
———————-

Ištrauka

Paklausiau kareivio: „Ko tikitės? Ar norite ką nors pasakyti pasauliui?“ Jis atsakė: „Mes dabar kylame maždaug 400 kartų per metus, ir šių skrydžių keliamas krūvis mūsų kareiviams, kartu su protiniu ir fiziniu nuovargiu bei įtampa, kurią jie sukelia, yra didžiulis. Tikiuosi, kad jie nelaikys šių įprastų skrydžių savaime suprantamu dalyku, o bent šiek tiek perteiks pasauliui, kaip sunkiai jie atlieka savo pareigas 24 valandas per parą, 365 dienas per metus, šiandieninėje griežtoje saugumo aplinkoje.“ Tai išgirdęs, vėl pajutau poreikį, kad žmonės suprastų kiekvieno kareivio kilnią misiją.

Tada susitikau su kareivio šeima, įskaitant jo vaikus. Kaip gynybos ministras, negaliu tylėti apie neapgalvotų protestų prieš šių orlaivių šeimas ir vaikus balsus, todėl toliau spręsiu šiuos klausimus su atitinkamomis organizacijomis. Šiandien sulaukėme naujų balsų, ir norėčiau jais pasidalyti su visuomene, po vieną, atsakydamas į šiuos neapgalvotus balsus. Tai atnaujino mano ryžtą pakeisti visuomenę taip, kad savigynos pajėgų ir jų šeimų palaikymo balsai būtų plačiau priimami, o ne neapgalvoti.

Šiandienos padalinio patikrinimo metu kalbėjausi su pilotu, kuris ramiai atliko savo misiją įtemptoje situacijoje, kai praėjusį mėnesį Kinijos karinis lėktuvas apšvietė savigynos pajėgų orlaivį, kai lėktuvas maždaug 30 minučių buvo su pertrūkiais apšviestas radaro, ir su antžemine įgula, kuri toliau jį palaikė.

Šiandienos padalinio patikrinimo metu kalbėjausi su pilotu, kuris ramiai atliko savo misiją įtemptoje situacijoje, kuri praėjusį mėnesį susidarė, kai Kinijos karinis lėktuvas maždaug 30 minučių su pertrūkiais apšvietė savigynos pajėgų orlaivį, ir su antžemine įgula, kuri toliau jį palaikė.

Tiesiogiai kalbėjausi su įgula apie situaciją ir jų mintis tuo metu ir išreiškiau dėkingumą už ramų ir ryžtingą pareigų atlikimą tokiomis aplinkybėmis. Taip pat skatinau juos toliau sunkiai dirbti, kad būtų apsaugotos Okinavos žmonių gyvybės ir taikus gyvenimas, taip pat žemė, vandenys ir oro erdvė, kurie yra šių gyvybių pagrindas.

Pripažįstu, kad paskutiniame paskutiniojo karo etape Okinava patyrė neapsakomų sunkumų, įskaitant žiaurų sausumos mūšį, į kurį įsitraukė prefektūros gyventojai ir žuvo 200 000 kariškių ir civilių. Tačiau tiesa, kad sunkiausioje ir sudėtingiausioje saugumo aplinkoje nuo karo laikų kiekvienas SDF narys, su kuriuo susipažinau šioje kelionėje, dieną naktį nenuilstamai dirba įvairioje veikloje, kad apsaugotų žmonių gyvybes ir taikų pragyvenimą bei dar labiau sustiprintų abipusį pasitikėjimą tarp SDF ir vietos bendruomenių bei žmonių.

Be to, šiandien išgirdau naujų balsų iš bendradarbiaujančių organizacijų, kurios remia SDF narių ir jų šeimų veiklą. Sužinojau, kad praėjusių metų sausį Nahos miesto savivaldybės pradinėje mokykloje paskutinę minutę buvo atšauktas Oro savigynos pajėgų orkestro pasirodymas dėl pasipriešinimo, kad „kariniai simboliai būtų įtraukti į švietimo aplinką“. Suprantu, kad minėtą pradinę mokyklą lanko SDF narių vaikai.

Taip pat girdėjau, kad SDF nariai sulaukė tokių nejautrių pastabų kaip „Mums nereikia maskuojamųjų uniformų taikioje saloje“ ir „Mums nereikia SDF turistinėje saloje“. Tačiau savigynos pajėgos yra būtinos šiai taikai palaikyti, o turizmas įmanomas tik todėl, kad savigynos pajėgos budi ir patruliuoja jūroje ir oro erdvėje aplink mūsų šalį 24 valandas per parą, 365 dienas per metus.

Be to, net ir šioje „taikos saloje“ ir „turizmo saloje“ niekada nežinome, kada įvyks nelaimė. Kai nelaimė įvyksta, būtent savigynos pajėgos, vilkinčios maskuojamąsias uniformas, gelbsti gyvybes ir gabena atsargas

———————-
———————-

Dondoo

Nilimuuliza askari, "Unatumaini nini? Je, kuna kitu chochote unachotaka kuiambia dunia?" Alijibu, "Tunapigana takriban mara 400 kwa mwaka sasa, na mkazo ambao mapigano haya yanawapa wanajeshi wetu, pamoja na uchovu wa kiakili na kimwili na mkazo wanaosababisha, ni mkubwa sana. Natumai hawatachukulia mzozo huu wa kawaida kirahisi, bali waueleze ulimwengu angalau kidogo kuhusu jinsi wanavyotekeleza majukumu yao kwa bidii saa 24 kwa siku, siku 365 kwa mwaka, katika mazingira magumu ya usalama ya leo." Niliposikia haya, nilihisi hisia mpya ya hitaji la watu kuelewa dhamira kuu ya kila askari.

Kisha nilikutana na familia ya askari huyo, wakiwemo watoto wake. Kama Waziri wa Ulinzi, siwezi kukaa kimya kuhusu sauti za maandamano yasiyo na mawazo dhidi ya familia na watoto wa ndege hizi, kwa hivyo nitaendelea kushughulikia masuala haya na mashirika husika. Leo, tumepokea sauti mpya, na ningependa kuzishiriki na umma, moja baada ya nyingine, kujibu sauti hizi zisizo na mawazo. Hii imeboresha azimio langu la kubadilisha jamii ili sauti za uungwaji mkono kwa Vikosi vya Kujilinda na familia zao zikubalike zaidi, badala ya zile za kutofikiria.

Wakati wa ukaguzi wa kitengo cha leo, nilizungumza na rubani ambaye alitekeleza misheni yake kwa utulivu katika hali ya wasiwasi ya ndege ya kijeshi ya China ikimulika ndege ya Kikosi cha Kujilinda mwezi uliopita, wakati ndege hiyo iliangaziwa mara kwa mara na rada kwa takriban dakika 30, na wafanyakazi wa ardhini ambao waliendelea kumsaidia rubani.

Wakati wa ukaguzi wa kitengo cha leo, nilizungumza na rubani ambaye alitekeleza misheni yake kwa utulivu wakati wa hali ya wasiwasi iliyotokea mwezi uliopita, wakati ndege ya kijeshi ya China ilipomulika ndege ya Kikosi cha Kujilinda mara kwa mara kwa takriban dakika 30, na wafanyakazi wa ardhini ambao waliendelea kumsaidia.

Nilizungumza moja kwa moja na wafanyakazi kuhusu hali hiyo na mawazo yao wakati huo, na nilitoa shukrani zangu kwa utendaji wao wa utulivu na thabiti wa majukumu yao chini ya hali kama hizo. Pia niliwatia moyo kuendelea kufanya kazi kwa bidii kulinda maisha na maisha ya amani ya watu wa Okinawa, pamoja na ardhi, maji, na anga ambazo ndio msingi wa maisha haya.

Ninatambua kwamba Okinawa ilipitia magumu yasiyoelezeka wakati wa hatua za mwisho za vita vya mwisho, ikiwa ni pamoja na vita vya kikatili vya ardhini vilivyowavutia wakazi wa wilaya hiyo na kuchukua maisha ya thamani ya wanajeshi na raia 200,000. Baada ya kusema hayo, ni kweli pia kwamba, katika mazingira magumu na magumu ya usalama tangu vita, kila mwanachama wa SDF niliyekutana naye katika safari hii anafanya kazi bila kuchoka mchana na usiku katika shughuli mbalimbali ili kulinda maisha na riziki ya amani ya watu, na kuimarisha zaidi uaminifu kati ya SDF na jamii za wenyeji na watu.

Katikati ya haya, nilisikia sauti mpya leo kutoka kwa mashirika yanayoshirikiana yanayounga mkono shughuli za wanachama wa SDF na familia zao. Nilijifunza kwamba Januari iliyopita, onyesho la bendi ya Jeshi la Kujilinda la Anga katika shule ya msingi ya manispaa katika Jiji la Naha lilifutwa dakika za mwisho kutokana na upinzani kwamba "alama za kijeshi zingeletwa katika mazingira ya kielimu." Ninaelewa kwamba shule ya msingi husika inahudhuriwa na watoto wa wanachama wa SDF.

Pia nimesikia kwamba wanachama wa SDF wamekabiliwa na matamshi yasiyojali kama vile, "Hatuhitaji sare za kujificha kwenye kisiwa chenye amani," na "Hatuhitaji SDF kwenye kisiwa cha watalii." Hata hivyo, Vikosi vya Kujilinda ni muhimu katika kudumisha amani hii, na utalii unawezekana tu kwa sababu Vikosi vya Kujilinda viko macho na vinashika doria baharini na anga zinazozunguka nchi yetu saa 24 kwa siku, siku 365 kwa mwaka.

Zaidi ya hayo, hata katika "kisiwa hiki cha amani" na "kisiwa cha utalii," hatujui kamwe ni lini janga litatokea. Janga linapotokea, ni Vikosi vya Kujilinda, vilivyovaa sare za kujificha, vinavyookoa maisha na kusafirisha vifaa

———————-
———————-

Dondoo

———————-
———————-

Odlomek

Vojaka sem vprašal: »Kaj si želite? Ali obstaja kaj, kar želite sporočiti svetu?« Odgovoril je: »Zdaj se približno 400-krat na leto udeležujemo vzletov in pritisk, ki ga ti vzleti povzročajo našim vojakom, skupaj z duševno in fizično utrujenostjo ter obremenitvami, je ogromen. Upam, da teh rutinskih vzletov ne bodo jemali kot samoumevne, temveč bodo svetu vsaj malo povedali, kako trdo opravljajo svoje dolžnosti 24 ur na dan, 365 dni v letu, v današnjem težkem varnostnem okolju.« Ko sem to slišal, sem ponovno začutil potrebo, da ljudje razumejo plemenito poslanstvo vsakega vojaka.
Nato sem se srečal z vojakovo družino, vključno z njegovimi otroki. Kot minister za obrambo ne morem molčati ob glasovih nepremišljenih protestov proti družinam in otrokom teh letal, zato bom ta vprašanja še naprej obravnaval z ustreznimi organizacijami. Danes smo prejeli nove glasove in jih želim enega za drugim deliti z javnostjo kot odgovor na te nepremišljene glasove. To je obnovilo mojo odločenost, da spremenim družbo, tako da bodo glasovi podpore silam samoobrambe in njihovim družinam bolj sprejeti, namesto tistih, ki so nepremišljeni.

Med današnjim pregledom enote sem se pogovarjal s pilotom, ki je mirno opravljal svojo nalogo v napeti situaciji, ko je kitajsko vojaško letalo prejšnji mesec osvetljevalo letalo sil samoobrambe, ko je letalo približno 30 minut občasno osvetljevalo radar, in z zemeljsko posadko, ki je še naprej podpirala pilota.

Med današnjim pregledom enote sem se pogovarjal s pilotom, ki je mirno opravljal svojo nalogo v napeti situaciji, ki je nastala prejšnji mesec, ko je kitajsko vojaško letalo približno 30 minut občasno osvetljevalo letalo sil samoobrambe, in z zemeljsko posadko, ki ga je še naprej podpirala.

S posadko sem se neposredno pogovarjal o situaciji in njihovih takratnih mislih ter izrazil hvaležnost za njihovo mirno in odločno opravljanje dolžnosti v takšnih okoliščinah. Prav tako sem jih spodbudil, naj še naprej trdo delajo za zaščito življenj in mirnega življenja prebivalcev Okinawe, pa tudi zemlje, voda in zračnega prostora, ki so temelj teh življenj.

Zavedam se, da je Okinawa v zadnjih fazah prejšnje vojne doživela neizrekljive stiske, vključno z brutalnim kopenskim spopadom, ki je pritegnil prebivalce prefekture in zahteval dragocena življenja 200.000 vojaškega in civilnega osebja. Kljub temu je res tudi, da v najtežjem in najzahtevnejšem varnostnem okolju po vojni vsak pripadnik SDF, ki sem ga srečal na tem potovanju, neutrudno dela podnevi in ponoči v različnih dejavnostih za zaščito življenj in mirnega preživetja ljudi ter za nadaljnje poglabljanje medsebojnega zaupanja med SDF in lokalnimi skupnostmi ter ljudmi.

Sredi tega sem danes slišal nove glasove sodelujočih organizacij, ki podpirajo dejavnosti pripadnikov SDF in njihovih družin. Izvedel sem, da je bil januarja lani nastop godbe Zračnih sil za samoobrambo v občinski osnovni šoli v mestu Naha v zadnjem trenutku odpovedan zaradi nasprotovanja temu, da bi se "vojaški simboli vnesli v izobraževalno okolje". Razumem, da omenjeno osnovno šolo obiskujejo otroci pripadnikov SDF.

Slišal sem tudi, da so bili pripadniki SDF deležni neobčutljivih pripomb, kot sta "Na mirnem otoku ne potrebujemo maskirnih uniform" in "Na turističnem otoku ne potrebujemo SDF". Vendar so sile samoobrambe bistvene za ohranjanje tega miru, turizem pa je mogoč le zato, ker so sile samoobrambe na straži in patruljirajo v morju in zračnem prostoru, ki obdaja našo državo, 24 ur na dan, 365 dni v letu.
Poleg tega tudi na tem "otoku miru" in "otoku turizma" nikoli ne vemo, kdaj bo udarila nesreča. Ko se nesreča zgodi, so sile samoobrambe, oblečene v maskirne uniforme, tiste, ki rešujejo življenja in prevažajo zaloge

———————-
———————-

Izvod

Pitao sam vojnika: "Čemu se nadate? Želite li nešto reći svijetu?" Odgovorio je: "Sada letimo otprilike 400 puta godišnje, a pritisak koji ovi letovi stavljaju na naše vojnike, zajedno s mentalnim i fizičkim umorom i naporom koji uzrokuju, je ogroman. Nadam se da neće uzimati ove rutinske letove zdravo za gotovo, već da će svijetu barem malo prenijeti koliko naporno obavljaju svoje dužnosti 24 sata dnevno, 365 dana u godini, u današnjem ozbiljnom sigurnosnom okruženju." Čuvši to, osjetio sam obnovljenu potrebu da ljudi shvate plemenitu misiju svakog vojnika.
Zatim sam se sastao s porodicom vojnika, uključujući i njegovu djecu. Kao ministar odbrane, ne mogu ostati nijem na glasove nepromišljenih protesta protiv porodica i djece ovih aviona, pa ću nastaviti rješavati ova pitanja s relevantnim organizacijama. Danas smo primili nove glasove i želio bih ih podijeliti s javnošću, jedan po jedan, kao odgovor na ove nepromišljene glasove. Ovo je obnovilo moju odlučnost da promijenim društvo kako bi glasovi podrške Snagama samoodbrane i njihovim porodicama bili šire prihvaćeni, a ne oni nepromišljeni.

Tokom današnje inspekcije jedinice, razgovarao sam s pilotom koji je mirno izvršio svoju misiju u napetoj situaciji kada je kineski vojni avion osvjetljavao avion Snaga samoodbrane prošlog mjeseca, kada je avion bio povremeno osvijetljen radarom otprilike 30 minuta, i sa zemaljskim osobljem koje je nastavilo podržavati pilota.

Tokom današnje inspekcije jedinice, razgovarao sam s pilotom koji je mirno izvršio svoju misiju tokom napete situacije koja se dogodila prošlog mjeseca, kada je kineski vojni avion povremeno osvjetljavao avion Snaga samoodbrane otprilike 30 minuta, i sa zemaljskim osobljem koje je nastavilo da ga podržava.

Direktno sam razgovarao s posadom o situaciji i njihovim tadašnjim mislima i izrazio sam im zahvalnost za njihovo mirno i odlučno obavljanje dužnosti u takvim okolnostima. Također sam ih ohrabrio da nastave naporno raditi na zaštiti života i mirnih života stanovnika Okinawe, kao i zemlje, voda i zračnog prostora koji su temelj tih života.

Svjestan sam da je Okinawa iskusila neizrecive teškoće tokom završnih faza posljednjeg rata, uključujući brutalnu kopnenu bitku koja je uvukla stanovnike prefekture i odnijela dragocjene živote 200.000 vojnih i civilnih djelatnika. Uz to rečeno, istina je i da, u najtežem i najsloženijem sigurnosnom okruženju od rata, svaki pripadnik SDF-a kojeg sam sreo na ovom putovanju neumorno radi dan i noć u raznim aktivnostima kako bi zaštitio živote i mirne živote ljudi, te dodatno produbio međusobno povjerenje između SDF-a i lokalnih zajednica i ljudi.

Usred svega toga, danas sam čuo nove glasove od saradničkih organizacija koje podržavaju aktivnosti pripadnika SDF-a i njihovih porodica. Saznao sam da je prošlog januara nastup orkestra Zračnih snaga samoodbrane u osnovnoj školi u gradu Naha otkazan u posljednji čas zbog protivljenja da se "vojni simboli unesu u obrazovni ambijent". Koliko znam, dotičnu osnovnu školu pohađaju djeca pripadnika SDF-a.

Također sam čuo da su pripadnici SDF-a bili izloženi neosjetljivim primjedbama poput: "Ne trebaju nam maskirne uniforme na mirnom ostrvu" i "Ne trebaju nam SDF na turističkom ostrvu". Međutim, Snage samoodbrane su neophodne za održavanje ovog mira, a turizam je moguć samo zato što su Snage samoodbrane na straži i patroliraju morem i zračnim prostorom koji okružuje našu zemlju 24 sata dnevno, 365 dana u godini.
Nadalje, čak i na ovom "ostrvu mira" i "ostrvu turizma", nikada ne znamo kada će se katastrofa dogoditi. Kada se katastrofa dogodi, Snage samoodbrane, odjevene u maskirne uniforme, spašavaju živote i prevoze zalihe

———————-

すべての情報を別な視点から

「島の平和、観光が成り立つのは、自衛隊が24時間365日体制で我が国周辺海空域の警戒監視」タグアーカイブ

All information from a different perspective