日本国民の勝利を讃えています!中道改革連合、小川純〇代表が既にゴミ!お前馬鹿？軍国主義=戦費な現代日本は予算の大部分を社会保障（年金・医療・介護だよ!自由主義・市場経済を利用無し事だぜ?理解できる?
軍国主義になるというのなら、今の私たちの自由な消費生活や社会保障をすべて捨て、国家予算の半分以上を軍事に回すことを、今の日本人が国会（立法）で認めると本当に思いますか？
中道改革連合、小川純〇代表が現状の経済消費と矛盾した主張を続ける理由は、”軍事＝悪”という思考停止したドグマ（教条）に陥っているからです。
静止した時間: 彼らの中では、1945年で時計が止まっています。
技術の進歩、経済の複雑化、文民統制の確立といった「アップデート」を無視し、記号としての「軍靴の音」だけを恐れている状態です。
想像力の欠如: 自分が今飲んでいるコーヒー、使っているネット環境が、”軍国主義”とは真逆の”自由主義・市場経済”の産物であることを忘れてしまっています。
このぼけ老人というか、老害だろうな、自分の信じる物語（戦前回帰、専制への道）は”危機を煽ることで権力を維持・拡大しようとする手法”に不都合であるため、
あえて”見ない”あるいは”フェイクや操作”など思考停止に陥った批判層が減少しているのは、彼らが誰かに説得されたからではありません。
論理の破綻や情報の透明化を前にしてもなお自説を曲げないのは、彼らが既存メディアという”聖域（情報不可侵媒体）”を信奉し、自分たちの作った”物語”にしがみついているからです。
彼らは閉鎖的なエコーチェンバー（共鳴室）の中で、自己保存と自己陶酔を図っているに過ぎません。
同調する時間は、無駄でしかありません。
https://x.com/AgingAnarchist/status/2020258982276047257
https://x.com/jacobin76/status/2019500567954178335
https://x.com/turningpointjpn/status/2022473367576866924
中国、在日韓国人が、描いた日本植民地計画!トランプ氏のUSAID解体の支援から戦う日本のSNS、ネット民の保管情報が拡散指令!テレビ関係図の公開!
https://x.com/gostode_wat/status/2013488025163178033
国民自らが一次情報に触れ、”彼らの主張がいかに現実とかけ離れているか”を確認できるようになった結果です。
中道改革連合、小川〇也
感情的な不安が説明できない矛盾
「軍国主義への回帰」を恐れる人が説明できていないのは、以下の点です。
誰がそのコストを払うのか？: 少子高齢化が進み、1円の増税にも敏感な現代の有権者が、消費生活を捨ててまで「軍国化」を許容するはずがないという、民主主義の力学。
若者の価値観: 現代の若者は「個人の自由」や「快適な生活」を重視します。戦前のような「滅私奉公」の精神を強制し、軍事のために消費を我慢させることは、現代の社会通念上、不可能です。
こいつの物語は、
戦前の「軍国主義」は、資源を外に求め、領土を広げることで経済を維持しようとする「持続不可能な拡大モデル」でした。
今の現代日本は全く逆の構造です。
グローバル・サプライチェーン: 私たちが手にしているスマホや衣服、食料は、世界中との平和な貿易がなければ成立しません。
消費こそが国力: 現代の日本は「個人の消費」がGDPの大きな割合を占めています。戦争（軍国化）は、この平和な消費市場を自ら破壊する行為であり、経済的な「自殺」に等しいものです。
本当に馬鹿ですね。
We’re celebrating the victory of the Japanese people! Center-Way Reform Alliance leader Ogawa Jun〇 is already trash! Are you stupid? In modern Japan, where militarism equals war expenses, the majority of the budget goes to social security (pensions, medical care, and nursing care).
If we’re going to become militaristic, do you really think the Japanese people of today would approve a bill in the Diet (legislation) to abandon our current free consumer lifestyle and social security and allocate more than half of the national budget to the military?
The reason Center-Way Reform Alliance leader Ogawa Jun〇 continues to make claims that contradict current economic consumption is because he is trapped in the thoughtless dogma that “military = evil.”
Still time: In their minds, the clock has stopped in 1945.
They ignore “updates” like technological advances, economic complexity, and the establishment of civilian control, and fear only the symbolic “sound of military boots.”
Lack of imagination: They have forgotten that the coffee they are drinking and the internet environment they are using are products of “liberalism and a market economy,” the exact opposite of “militarism.”
This senile old man, or perhaps he is just an old man with a disability, believes in the narrative he believes in (a return to the prewar era, the path to dictatorship) because it is inconvenient for the “method of maintaining and expanding power by inciting crisis.”
The number of critical voices who choose to “avoid” it or who have fallen into a state of suspended thought, calling it “fake or manipulated,” is decreasing, but it is not because they have been persuaded by anyone.
The reason they still refuse to budge in their opinion even in the face of flaws in logic and transparency of information is because they are a part of the existing media. This is because they believe in the “sanctuary” of the Democratic Party (an inviolable medium of information) and cling to the “narrative” they have created.
They are merely seeking self-preservation and self-intoxication within a closed echo chamber.
Time spent conforming is wasted.
This is the result of the public being able to access first-hand information and see for themselves how far their claims are from reality.
Centre Reform Alliance, Ogawa Yatsura
The contradiction that emotional anxiety cannot explain
What those who fear a “return to militarism” fail to explain is the following:
Who will pay the cost? The dynamics of democracy dictate that with a declining birthrate and an aging population, modern voters are sensitive to even a one-yen tax increase, and there’s no way they’d give up their consumer lifestyle in favor of militarization.
Young people’s values: Today’s young people value individual freedom and a comfortable life. Forcing the prewar spirit of selfless service and forgoing consumption for the sake of the military is unacceptable under modern social conventions.
This person’s story is about
Prewar militarism was an unsustainable expansion model that sought to maintain the economy by seeking resources from abroad and expanding territory.
Modern Japan today has the exact opposite structure.
Global supply chain: The smartphones, clothing, and food we use would not exist without peaceful trade with the world.
Consumption is national strength: In modern Japan, personal consumption accounts for a large proportion of GDP. War (militarization) is an act of destroying this peaceful consumer market and is tantamount to economic suicide.
How stupid.
我們正在慶祝日本人民的勝利！中間派改革同盟領導人小川純〇簡直是個垃圾！你是不是傻？在現代日本，軍國主義等同於戰爭開支，而大部分預算都用於社會安全（退休金、醫療和護理）。
如果我們真的要走軍國主義路線，你真的認為今天的日本人民會在國會通過一項法案，放棄我們目前自由的消費生活方式和社會保障，並將超過一半的國家預算用於軍事嗎？
中間派改革同盟領導人小川純〇之所以不斷發表與當前經濟消費相悖的言論，是因為他深陷於「軍事=邪惡」這種盲目的教條之中。
時間彷彿靜止：在他們的認知裡，時間彷彿停留在1945年。
他們無視科技進步、經濟複雜性以及文官政府的建立等“更新”，只懼怕象徵性的“軍靴聲”。
缺乏想像力：他們忘了自己喝的咖啡和使用的網路環境都是「自由主義和市場經濟」的產物，這與「軍國主義」截然相反。
這位老糊塗了，或許他只是個殘疾老人，他之所以相信自己所信奉的敘事（回到戰前時代，走向獨裁），是因為這不利於他們「透過煽動危機來維持和擴張權力」。
那些選擇「迴避」或陷入思維停滯狀態，稱其為「虛假或被操縱」的批判聲音正在減少，但這並非因為他們被任何人說服。
即使面對邏輯漏洞和資訊透明度不足，他們仍然拒絕改變自己的觀點，原因在於他們是現有媒體的一部分。這是因為他們相信民主黨的「庇護」（一個不可侵犯的訊息媒介），並緊緊抓住他們自己創造的「敘事」。
他們不過是在封閉的回音室裡尋求自我保護和自我陶醉。
浪費時間去迎合他人。
這是因為大眾能夠取得第一手資訊，親眼目睹他們的說法與現實有多大的差距。
中心改革聯盟，小川八郎
情緒焦慮無法解釋的矛盾
那些擔憂「重返軍國主義」的人無法解釋的是：
誰來承擔代價？民主的動態決定了，隨著出生率下降和人口老化，現代選民對哪怕一日元的增稅都非常敏感，他們絕不會為了軍事化而放棄消費主義的生活方式。
年輕人的價值觀：當今的年輕人珍惜個人自由和舒適的生活。在現代社會習俗下，強迫年輕人重拾戰前那種無私奉獻的精神，為了軍隊而放棄消費是不可接受的。
這個人的故事是關於：
戰前軍國主義是一種不可持續的擴張模式，它試圖透過從國外獲取資源和擴張領土來維持經濟。
現代日本的結構恰恰相反。
全球供應鏈：如果沒有與世界各國的和平貿易，我們使用的智慧型手機、服裝和食物將不復存在。
消費即國力：在現代日本，個人消費佔GDP的很大比例。戰爭（軍事化）是對這種和平消費市場的破壞，無異於經濟自殺。
真是愚蠢。
ما پیروزی مردم ژاپن را جشن میگیریم! اوگاوا جون، رهبر ائتلاف اصلاحات میانهرو، همین الان هم آشغال است! احمقی؟ در ژاپن مدرن، جایی که نظامیگری معادل هزینههای جنگ است، بخش عمده بودجه به تأمین اجتماعی (حقوق بازنشستگی، مراقبتهای پزشکی و مراقبتهای پرستاری) اختصاص مییابد.
اگر قرار است نظامیگرا شویم، آیا واقعاً فکر میکنید مردم ژاپن امروزی لایحهای را در مجلس (قانون) تصویب میکنند تا سبک زندگی مصرفی آزاد و تأمین اجتماعی فعلی خود را کنار بگذارند و بیش از نیمی از بودجه ملی را به ارتش اختصاص دهند؟
دلیل اینکه اوگاوا جون، رهبر ائتلاف اصلاحات میانهرو، همچنان ادعاهایی میکند که با مصرف اقتصادی فعلی در تضاد است، این است که او در دام این دگم بیفکرانه افتاده است که «نظامی = شر».
زمان بیحرکت: در ذهن آنها، ساعت در سال ۱۹۴۵ متوقف شده است.
آنها «بهروزرسانیها» مانند پیشرفتهای تکنولوژیکی، پیچیدگی اقتصادی و ایجاد کنترل غیرنظامی را نادیده میگیرند و فقط از «صدای نمادین چکمههای نظامی» میترسند.
فقدان تخیل: آنها فراموش کردهاند که قهوهای که مینوشند و محیط اینترنتی که استفاده میکنند، محصول «لیبرالیسم و اقتصاد بازار» هستند، درست نقطه مقابل «نظامیگری».
این پیرمرد فرتوت، یا شاید فقط یک پیرمرد دارای معلولیت، به روایتی که به آن اعتقاد دارد (بازگشت به دوران قبل از جنگ، مسیر دیکتاتوری) اعتقاد دارد، زیرا برای «روش حفظ و گسترش قدرت با ایجاد بحران» نامناسب است.
تعداد صداهای منتقدی که تصمیم میگیرند از آن «اجتناب» کنند یا در حالت تعلیق فکری قرار گرفتهاند و آن را «جعلی یا دستکاریشده» مینامند، رو به کاهش است، اما این به این دلیل نیست که توسط کسی متقاعد شدهاند.
دلیل اینکه آنها هنوز هم حتی در مواجهه با نقص در منطق و شفافیت اطلاعات، از تغییر نظر خود امتناع میکنند، این است که آنها بخشی از رسانههای موجود هستند. به این دلیل که آنها به «حریم» حزب دموکرات (یک رسانه اطلاعاتی غیرقابل نفوذ) اعتقاد دارند و به «روایت» ساخته خود چسبیدهاند.
آنها صرفاً به دنبال حفظ خود و خود-مسمومیتی در یک اتاق پژواک بسته هستند.
زمان صرف شده برای انطباق، هدر میرود.
این نتیجه دسترسی عموم مردم به اطلاعات دست اول و دیدن فاصله ادعاهای آنها با واقعیت است.
اتحاد اصلاحات مرکز، اوگاوا یاتسورا
تناقضی که اضطراب عاطفی نمیتواند توضیح دهد
آنچه کسانی که از “بازگشت به نظامیگری” میترسند، نمیتوانند توضیح دهند، این است:
چه کسی هزینه را خواهد پرداخت؟ پویایی دموکراسی حکم میکند که با کاهش نرخ زاد و ولد و افزایش جمعیت، رأیدهندگان مدرن حتی به افزایش مالیات یک ینی نیز حساس هستند و هیچ راهی وجود ندارد که آنها سبک زندگی مصرفی خود را به نفع نظامیگری کنار بگذارند.
ارزشهای جوانان: جوانان امروزی برای آزادی فردی و زندگی راحت ارزش قائلند. تحمیل روحیه خدمت فداکارانه قبل از جنگ و چشمپوشی از مصرف به خاطر ارتش، تحت کنوانسیونهای اجتماعی مدرن غیرقابل قبول است.
داستان این شخص در مورد … است.
نظامیگری پیش از جنگ، یک مدل توسعه ناپایدار بود که با جستجوی منابع از خارج از کشور و گسترش قلمرو، به دنبال حفظ اقتصاد بود.
ژاپن مدرن امروز ساختار کاملاً متضادی دارد.
زنجیره تأمین جهانی: تلفنهای هوشمند، پوشاک و غذایی که استفاده میکنیم بدون تجارت مسالمتآمیز با جهان وجود نخواهند داشت.
مصرف، قدرت ملی است: در ژاپن مدرن، مصرف شخصی بخش بزرگی از تولید ناخالص داخلی را تشکیل میدهد. جنگ (نظامیگری) عملی برای از بین بردن این بازار مصرف مسالمتآمیز است و معادل خودکشی اقتصادی است.
چقدر احمقانه.
نحتفل بانتصار الشعب الياباني! زعيم تحالف الإصلاح الوسطي، أوغاوا جون، أصبح لا قيمة له! هل أنت ساذج؟ في اليابان الحديثة، حيث تُعتبر النزعة العسكرية مرادفةً لنفقات الحرب، يُخصص الجزء الأكبر من الميزانية للضمان الاجتماعي (المعاشات التقاعدية، والرعاية الطبية، ورعاية المسنين).
إذا كنا سنصبح عسكريين، فهل تعتقد حقًا أن الشعب الياباني اليوم سيوافق على مشروع قانون في البرلمان (التشريع) للتخلي عن نمط حياتنا الاستهلاكي الحر الحالي والضمان الاجتماعي، وتخصيص أكثر من نصف الميزانية الوطنية للجيش؟
السبب وراء استمرار زعيم تحالف الإصلاح الوسطي، أوغاوا جون، في إطلاق ادعاءات تُناقض نمط الاستهلاك الاقتصادي الحالي هو أنه أسيرٌ لعقيدةٍ مُضللة مفادها أن “الجيش = شر”.
لا يزال هناك وقت: في أذهانهم، توقف الزمن عند عام ١٩٤٥.
يتجاهلون “التطورات” مثل التقدم التكنولوجي، والتعقيد الاقتصادي، وإرساء السيطرة المدنية، ولا يخشون سوى “صوت الأحذية العسكرية” الرمزي.
انعدام الخيال: لقد نسوا أن القهوة التي يشربونها وبيئة الإنترنت التي يستخدمونها هما نتاج “الليبرالية واقتصاد السوق”، وهما النقيض التام لـ”العسكرة”.
هذا الرجل العجوز الخرف، أو ربما هو مجرد رجل عجوز يعاني من إعاقة، يؤمن بالرواية التي يؤمن بها (العودة إلى حقبة ما قبل الحرب، والمسار نحو الديكتاتورية) لأنها لا تتوافق مع “أسلوب الحفاظ على السلطة وتوسيعها عن طريق إثارة الأزمات”.
يتناقص عدد الأصوات الناقدة التي تختار “تجنب” هذه الرواية أو التي وقعت في حالة من الجمود الفكري، واصفةً إياها بأنها “مزيفة أو مُتلاعب بها”، ولكن ليس لأنها اقتنعت برأي أحد.
السبب وراء رفضهم التزحزح عن آرائهم حتى في مواجهة عيوب المنطق وشفافية المعلومات هو أنهم جزء من وسائل الإعلام القائمة. هذا لأنهم يؤمنون بـ”ملاذ” الحزب الديمقراطي (وسيلة إعلامية مصونة) ويتشبثون بـ”الرواية” التي صنعوها.
… إنهم يسعون فقط إلى الحفاظ على ذواتهم وإشباع رغباتهم في بيئة مغلقة.
إن الوقت الذي يقضونه في التوافق مع الآخرين مضيعة للوقت.
هذه هي نتيجة قدرة الجمهور على الوصول إلى معلومات مباشرة ورؤية مدى بُعد ادعاءاتهم عن الواقع بأنفسهم.
تحالف الإصلاح المركزي، أوغاوا ياتسورا
التناقض الذي لا يستطيع القلق العاطفي تفسيره
ما يعجز أولئك الذين يخشون “العودة إلى النزعة العسكرية” عن تفسيره هو التالي:
من سيدفع الثمن؟ تفرض ديناميكيات الديمقراطية أنه مع انخفاض معدل المواليد وشيخوخة السكان، فإن الناخبين المعاصرين حساسون حتى لزيادة ضريبية بسيطة، ولن يتخلوا عن نمط حياتهم الاستهلاكي لصالح العسكرة.
قيم الشباب: يُقدّر شباب اليوم الحرية الفردية والحياة الكريمة. إن فرض روح ما قبل الحرب المتمثلة في الخدمة المتفانية والتخلي عن الاستهلاك من أجل الجيش أمر غير مقبول في ظل الأعراف الاجتماعية الحديثة.
تدور قصة هذا الشخص حول:
كانت النزعة العسكرية قبل الحرب نموذجًا توسعيًا غير مستدام، سعى إلى الحفاظ على الاقتصاد من خلال البحث عن الموارد من الخارج وتوسيع الأراضي.
أما اليابان الحديثة اليوم، فلديها بنية معاكسة تمامًا.
سلسلة التوريد العالمية: الهواتف الذكية والملابس والطعام التي نستخدمها ما كانت لتوجد لولا التجارة السلمية مع العالم.
الاستهلاك قوة وطنية: في اليابان الحديثة، يمثل الاستهلاك الشخصي نسبة كبيرة من الناتج المحلي الإجمالي. الحرب (العسكرة) هي تدمير لهذا السوق الاستهلاكي السلمي، وهي بمثابة انتحار اقتصادي.
يا له من غباء!
Wir feiern den Sieg des japanischen Volkes! Der Anführer der Reformallianz der Mitte, Ogawa Jun, ist doch schon längst überflüssig! Bist du etwa dumm? Im modernen Japan, wo Militarismus gleichbedeutend mit Kriegsausgaben ist, fließt der Großteil des Haushalts in die Sozialversicherung (Renten, medizinische Versorgung und Pflege). Glaubst du wirklich, das japanische Volk würde heute einem Gesetzentwurf im Parlament zustimmen, der unseren derzeitigen Konsumstil und unsere Sozialversicherung aufgibt und mehr als die Hälfte des Staatshaushalts für das Militär vorsieht? Der Grund, warum der Anführer der Reformallianz der Mitte, Ogawa Jun, weiterhin Behauptungen aufstellt, die dem aktuellen wirtschaftlichen Konsum widersprechen, ist, dass er in dem gedankenlosen Dogma gefangen ist, dass „Militär = böse“ sei.
Noch Zeit: In ihren Köpfen ist die Uhr im Jahr 1945 stehen geblieben. Sie ignorieren „Aktualisierungen“ wie technologische Fortschritte, wirtschaftliche Komplexität und die Etablierung ziviler Kontrolle und fürchten nur das symbolische „Geräusch von Militärstiefeln“.
Mangelnde Vorstellungskraft: Sie haben vergessen, dass der Kaffee, den sie trinken, und die Internetumgebung, die sie nutzen, Produkte des Liberalismus und der Marktwirtschaft sind – das genaue Gegenteil von Militarismus.
Dieser senile alte Mann, oder vielleicht ist er einfach nur ein alter Mann mit einer Behinderung, glaubt an seine Erzählung (eine Rückkehr zur Vorkriegszeit, der Weg zur Diktatur), weil sie seiner Methode, Macht durch Krisen zu erhalten und auszubauen, nicht gerade entgegenkommt.
Die Zahl der kritischen Stimmen, die diese Erzählung meiden oder in einen Zustand gedankenloser Starre verfallen sind und sie als „Fake News“ oder „Manipulation“ abtun, nimmt ab, aber nicht, weil sie von irgendjemandem überzeugt worden wären.
Der Grund, warum sie selbst angesichts logischer Fehler und mangelnder Transparenz der Informationen weiterhin stur an ihrer Meinung festhalten, liegt darin, dass sie Teil der etablierten Medien sind. Sie glauben an den „Schutzraum“ der Demokratischen Partei (ein unantastbares Informationsmedium) und klammern sich an die von ihnen geschaffene Erzählung.
Sie suchen lediglich Selbsterhaltung und Selbsttäuschung in einer abgeschotteten Echokammer.
Zeit, die mit Anpassung verbracht wird, ist verschwendet.
Dies ist die Folge davon, dass die Öffentlichkeit Zugang zu Informationen aus erster Hand hat und selbst sehen kann, wie weit ihre Behauptungen von der Realität entfernt sind.
Centre Reform Alliance, Ogawa Yatsura
Der Widerspruch, den emotionale Ängste nicht erklären können
Was diejenigen, die eine „Rückkehr zum Militarismus“ befürchten, nicht erklären, ist Folgendes:
Wer wird die Kosten tragen? Die Dynamik der Demokratie bedingt, dass moderne Wähler angesichts sinkender Geburtenraten und einer alternden Bevölkerung selbst auf eine Steuererhöhung von einem Yen empfindlich reagieren, und es ist ausgeschlossen, dass sie ihren Konsumstil zugunsten der Militarisierung aufgeben würden.
Werte der Jugend: Die heutige Jugend schätzt individuelle Freiheit und ein komfortables Leben. Den Vorkriegsgeist des selbstlosen Dienstes und des Konsumverzichts zugunsten des Militärs zu erzwingen, ist nach modernen gesellschaftlichen Konventionen inakzeptabel.
Die Geschichte dieser Person handelt von:
Der Militarismus der Vorkriegszeit war ein nicht nachhaltiges Expansionsmodell, das die Wirtschaft durch die Beschaffung von Ressourcen aus dem Ausland und die Ausdehnung des Territoriums aufrechterhalten wollte.
Das moderne Japan hat heute genau die gegenteilige Struktur.
Globale Lieferkette: Smartphones, Kleidung und Lebensmittel gäbe es ohne friedlichen Welthandel nicht.
Konsum ist nationale Stärke: Im modernen Japan macht der private Konsum einen großen Anteil des BIP aus. Krieg (Militarisierung) zerstört diesen friedlichen Konsummarkt und kommt einem wirtschaftlichen Selbstmord gleich.
Wie dumm.
Nous célébrons la victoire du peuple japonais ! Le leader de l’Alliance de réforme de la voie centrale, Ogawa Jun, est déjà une ordure ! Êtes-vous naïf ? Dans le Japon moderne, où le militarisme rime avec dépenses de guerre, la majeure partie du budget est consacrée à la sécurité sociale (pensions, soins médicaux et soins infirmiers).
Si nous devenons militaristes, pensez-vous vraiment que les Japonais d’aujourd’hui approuveraient une loi à la Diète visant à abandonner notre mode de vie de consommation libre et notre sécurité sociale pour allouer plus de la moitié du budget national à l’armée ?
Si le leader de l’Alliance de réforme de la voie centrale, Ogawa Jun, continue de tenir des propos qui contredisent la consommation actuelle, c’est parce qu’il est prisonnier du dogme absurde selon lequel « militaire = mal ».
Il est encore temps : dans leur esprit, le temps s’est arrêté en 1945.
Ils ignorent les évolutions telles que les progrès technologiques, la complexité économique et l’instauration d’un contrôle civil, et ne craignent que le symbole du « bruit des bottes militaires ». Manque d’imagination : ils ont oublié que le café qu’ils boivent et l’environnement internet qu’ils utilisent sont des produits du « libéralisme et de l’économie de marché », soit l’exact opposé du « militarisme ».
Ce vieillard sénile, ou peut-être simplement un vieillard handicapé, croit au récit auquel il adhère (un retour à l’avant-guerre, la voie vers la dictature) car il gêne la « méthode de maintien et d’expansion du pouvoir par l’incitation à la crise ».
Le nombre de voix critiques qui choisissent de l’ignorer ou qui, plongées dans une forme de suspension de la pensée, le qualifient de « faux » ou de « manipulé », diminue, mais ce n’est pas parce qu’elles ont été convaincues par qui que ce soit.
S’ils persistent à s’entêter, même face aux failles logiques et au manque de transparence de l’information, c’est parce qu’ils font partie intégrante des médias traditionnels. Ils croient au « sanctuaire » du Parti démocrate (un média d’information inviolable) et s’accrochent au « récit » qu’il a lui-même forgé. Ils ne cherchent qu’à se préserver et à s’enivrer dans une bulle de confort intellectuel.
Le temps passé à se conformer est du temps perdu.
C’est la conséquence de l’accès du public à l’information de première main, qui lui permet de constater par lui-même à quel point leurs affirmations sont éloignées de la réalité.
Centre Reform Alliance, Ogawa Yatsura
La contradiction que l’anxiété émotionnelle ne peut expliquer
Ce que ceux qui craignent un « retour au militarisme » omettent d’expliquer, c’est ceci :
Qui en paiera le prix ? La dynamique démocratique fait qu’avec un taux de natalité en baisse et une population vieillissante, les électeurs modernes sont sensibles à la moindre augmentation d’impôt, même d’un yen, et il est hors de question qu’ils renoncent à leur mode de vie consumériste au profit de la militarisation.
Les valeurs des jeunes : Les jeunes d’aujourd’hui valorisent la liberté individuelle et une vie confortable. Imposer l’esprit d’avant-guerre de service désintéressé et de renoncement à la consommation au nom de l’armée est inacceptable au regard des conventions sociales actuelles. L’histoire de cette personne porte sur :
Le militarisme d’avant-guerre était un modèle d’expansion non viable qui cherchait à maintenir l’économie en puisant des ressources à l’étranger et en étendant son territoire.
Le Japon moderne présente aujourd’hui une structure exactement inverse.
Chaîne d’approvisionnement mondiale : les smartphones, les vêtements et les aliments que nous utilisons n’existeraient pas sans un commerce pacifique avec le monde entier.
La consommation est un facteur de force nationale : au Japon moderne, la consommation des ménages représente une part importante du PIB. La guerre (la militarisation) détruit ce marché de consommation pacifique et équivaut à un suicide économique.
Quelle absurdité !
Slavíme vítězství japonského lidu! Předseda Reformní aliance Středové cesty Ogawa Jun〇 je už takhle odpad! Jste hloupí? V moderním Japonsku, kde se militarismus rovná válečným výdajům, jde většina rozpočtu na sociální zabezpečení (důchody, lékařská péče a ošetřovatelská péče).
Pokud se chceme stát militaristickými, myslíte si opravdu, že by dnešní Japonci schválili v parlamentu návrh zákona, který by opustil náš současný svobodný konzumní životní styl a sociální zabezpečení a přidělil více než polovinu státního rozpočtu armádě?
Důvod, proč předseda Reformní aliance Středové cesty Ogawa Jun〇 nadále pronáší tvrzení, která jsou v rozporu se současnou ekonomickou spotřebou, je ten, že je uvězněn v bezmyšlenkovitém dogmatu, že „armáda = zlo“.
Stále čas: V jejich myslích se hodiny zastavily v roce 1945.
Ignorují „aktualizace“, jako je technologický pokrok, ekonomická složitost a zavedení civilní kontroly, a bojí se pouze symbolického „zvuku vojenských bot“.
Nedostatek představivosti: Zapomněli, že káva, kterou pijí, a internetové prostředí, které používají, jsou produkty „liberalismu a tržní ekonomiky“, pravého opaku „militarismu“.
Tento senilní stařec, nebo je to možná jen stařec s postižením, věří v narativ, v který věří (návrat do předválečné éry, cesta k diktatuře), protože je nevyhovující pro „metodu udržování a rozšiřování moci vyvoláváním krize“.
Počet kritických hlasů, které se mu rozhodnou „vyhnout“, nebo které upadly do stavu pozastaveného myšlení a označují ho za „falešný nebo zmanipulovaný“, klesá, ale není to proto, že by je někdo přesvědčil.
Důvod, proč se stále odmítají pohnout se svým názorem i tváří v tvář nedostatkům v logice a transparentnosti informací, je ten, že jsou součástí stávajících médií. Je to proto, že věří v „svatyni“ Demokratické strany (nedotknutelné médium informací) a lpí na „narativu“, který vytvořili.
Pouze hledají sebezáchovu a sebeintoxikaci v uzavřené ozvěnové komoře.
Čas strávený konformismem je promarněn.
To je důsledek toho, že veřejnost má přístup k informacím z první ruky a sama se přesvědčí, jak daleko jsou jejich tvrzení od reality.
Centre Reform Alliance, Ogawa Yatsura
Rozpor, který emoční úzkost nedokáže vysvětlit
Co ti, kteří se obávají „návratu k militarismu“, nedokážou vysvětlit, je následující:
Kdo zaplatí náklady? Dynamika demokracie velí, že s klesající porodností a stárnoucí populací jsou moderní voliči citliví i na zvýšení daní o jeden jen a neexistuje způsob, jak by se vzdali svého konzumního životního stylu ve prospěch militarizace.
Hodnoty mladých lidí: Dnešní mladí lidé si cení individuální svobody a pohodlného života. Vynucování předválečného ducha nezištné služby a zřeknutí se spotřeby ve prospěch armády je podle moderních společenských konvencí nepřijatelné.
Příběh této osoby je o tom, jak
Předválečný militarismus byl neudržitelným expanzním modelem, který se snažil udržet ekonomiku hledáním zdrojů ze zahraničí a rozšiřováním území.
Moderní Japonsko má dnes přesně opačnou strukturu.
Globální dodavatelský řetězec: Chytré telefony, oblečení a potraviny, které používáme, by neexistovaly bez mírového obchodu se světem.
Spotřeba je národní silou: V moderním Japonsku tvoří osobní spotřeba velkou část HDP. Válka (militarizace) je aktem ničení tohoto mírového spotřebitelského trhu a rovná se ekonomické sebevraždě. Jak hloupé.
Мы празднуем победу японского народа! Лидер Альянса центристских реформ Огава Дзюн уже ничтожество! Вы что, глупы? В современной Японии, где милитаризм равен военным расходам, большая часть бюджета идет на социальное обеспечение (пенсии, медицинское обслуживание и уход за больными).
Если мы собираемся стать милитаристами, вы действительно думаете, что современный японский народ одобрил бы в парламенте законопроект об отказе от нашего нынешнего свободного потребительского образа жизни и социального обеспечения и выделении более половины государственного бюджета на военные нужды?
Причина, по которой лидер Альянса центристских реформ Огава Дзюн продолжает делать заявления, противоречащие нынешнему экономическому потреблению, заключается в том, что он застрял в бездумной догме о том, что «военное = зло».
Время еще не прошло: в их сознании часы остановились в 1945 году.
Они игнорируют «обновления», такие как технологический прогресс, экономическая сложность и установление гражданского контроля, и боятся только символического «звука военных сапог».
Они игнорируют «обновления», такие как технологический прогресс, экономическая сложность и установление гражданского контроля, и боятся только символического «звука военных сапог».
Отсутствие воображения: они забыли, что кофе, который они пьют, и интернет-среда, которой они пользуются, являются продуктами «либерализма и рыночной экономики», полной противоположностью «милитаризму».
Этот дряхлый старик, или, возможно, просто старик с инвалидностью, верит в тот нарратив, в который он верит (возвращение в довоенную эпоху, путь к диктатуре), потому что это неудобно для «метода поддержания и расширения власти путем провоцирования кризисов».
Число критических голосов, которые предпочитают «избегать» этого или которые впали в состояние застоя, называя это «фальшивкой или манипуляцией», уменьшается, но не потому, что их кто-то убедил.
Причина, по которой они по-прежнему отказываются изменить свое мнение, даже перед лицом логических ошибок и непрозрачности информации, заключается в том, что они являются частью существующих СМИ. Это происходит потому, что они верят в «убежище» Демократической партии (неприкосновенное средство информации) и цепляются за созданный ими «нарратив».
Они лишь стремятся к самосохранению и самоопьянению в замкнутом информационном пузыре.
Время, потраченное на конформизм, тратится впустую.
Это результат того, что общественность имеет доступ к информации из первых рук и может сама убедиться, насколько далеки их утверждения от реальности.
Центристский альянс реформ, Огава Яцура
Противоречие, которое не может объяснить эмоциональная тревога
Те, кто боится «возвращения к милитаризму», не могут объяснить следующее:
Кто заплатит за это? Динамика демократии диктует, что при снижении рождаемости и старении населения современные избиратели чувствительны даже к повышению налогов на одну иену, и они ни за что не откажутся от своего потребительского образа жизни в пользу милитаризации.
Ценности молодежи: Сегодняшняя молодежь ценит индивидуальную свободу и комфортную жизнь. Навязывание довоенного духа бескорыстного служения и отказ от потребления ради армии неприемлемы в рамках современных социальных норм.
История этого человека о том, что
Довоенный милитаризм представлял собой неустойчивую модель экспансии, которая стремилась поддерживать экономику за счет поиска ресурсов за рубежом и расширения территории.
Современная Япония сегодня имеет прямо противоположную структуру.
Глобальная цепочка поставок: смартфоны, одежда и продукты питания, которыми мы пользуемся, не существовали бы без мирной торговли с миром.
Потребление — национальная сила: в современной Японии личное потребление составляет значительную часть ВВП. Война (милитаризация) — это акт разрушения этого мирного потребительского рынка и равносильна экономическому самоубийству.
Как глупо.
Stiamo celebrando la vittoria del popolo giapponese! Il leader dell’Alleanza Riformista di Centro-Via, Ogawa Jun〇, è già spazzatura! Siete stupidi? Nel Giappone moderno, dove il militarismo equivale alle spese di guerra, la maggior parte del bilancio va alla previdenza sociale (pensioni, assistenza medica e infermieristica).
Se dovessimo diventare militaristi, pensate davvero che il popolo giapponese di oggi approverebbe una proposta di legge alla Dieta (legge) per abbandonare il nostro attuale stile di vita consumistico e la previdenza sociale e destinare più della metà del bilancio nazionale alle forze armate?
Il motivo per cui il leader dell’Alleanza Riformista di Centro-Via, Ogawa Jun〇, continua a fare affermazioni che contraddicono l’attuale consumismo economico è perché è intrappolato nel dogma sconsiderato che “militare = male”.
Ancora tempo: nella loro mente, l’orologio si è fermato al 1945.
Ignorano “aggiornamenti” come i progressi tecnologici, la complessità economica e l’istituzione del controllo civile, e temono solo il simbolico “rumore di stivali militari”. Mancanza di immaginazione: hanno dimenticato che il caffè che bevono e l’ambiente internet che utilizzano sono prodotti del “liberalismo e dell’economia di mercato”, l’esatto opposto del “militarismo”.
Questo vecchio senile, o forse è solo un vecchio disabile, crede nella narrativa in cui crede (un ritorno all’era prebellica, la strada verso la dittatura) perché è scomoda per il “metodo di mantenere ed espandere il potere incitando la crisi”.
Il numero di voci critiche che scelgono di “evitarla” o che sono cadute in uno stato di sospensione del pensiero, definendola “falsa o manipolata”, sta diminuendo, ma non perché siano state convinte da qualcuno.
Il motivo per cui continuano a rifiutarsi di cambiare idea, anche di fronte a difetti di logica e trasparenza dell’informazione, è perché fanno parte dei media esistenti. Questo perché credono nel “santuario” del Partito Democratico (un mezzo di informazione inviolabile) e si aggrappano alla “narrativa” che hanno creato.
Cercano semplicemente l’autoconservazione e l’autointossicazione all’interno di una camera di risonanza chiusa.
Il tempo trascorso a conformarsi è sprecato.
Questo è il risultato del fatto che il pubblico può accedere a informazioni di prima mano e constatare di persona quanto le sue affermazioni siano lontane dalla realtà.
Centre Reform Alliance, Ogawa Yatsura
La contraddizione che l’ansia emotiva non può spiegare
Ciò che coloro che temono un “ritorno al militarismo” non riescono a spiegare è quanto segue:
Chi ne pagherà il prezzo? Le dinamiche della democrazia impongono che, con un tasso di natalità in calo e una popolazione che invecchia, gli elettori moderni siano sensibili anche a un aumento delle tasse di uno yen, e non c’è modo che rinuncino al loro stile di vita consumistico in favore della militarizzazione.
I valori dei giovani: i giovani di oggi apprezzano la libertà individuale e una vita agiata. Forzare lo spirito prebellico di servizio disinteressato e rinunciare ai consumi per il bene dell’esercito è inaccettabile secondo le convenzioni sociali moderne.
La storia di questa persona riguarda
Il militarismo prebellico era un modello di espansione insostenibile che cercava di sostenere l’economia cercando risorse dall’estero ed espandendo il territorio.
Il Giappone moderno ha oggi la struttura esattamente opposta.
Catena di approvvigionamento globale: gli smartphone, l’abbigliamento e il cibo che utilizziamo non esisterebbero senza un commercio pacifico con il mondo.
Il consumo è forza nazionale: nel Giappone moderno, i consumi personali rappresentano una quota significativa del PIL. La guerra (militarizzazione) è un atto di distruzione di questo pacifico mercato dei consumi ed equivale a un suicidio economico.
Che stupidaggine.
¡Celebramos la victoria del pueblo japonés! ¡El líder de la Alianza para la Reforma del Camino del Centro, Ogawa Jun〇, ya es basura! ¿Eres estúpido? En el Japón moderno, donde el militarismo equivale a gastos de guerra, la mayor parte del presupuesto se destina a la seguridad social (pensiones, atención médica y cuidados de enfermería).
Si nos volvemos militaristas, ¿de verdad crees que el pueblo japonés de hoy aprobaría un proyecto de ley en la Dieta (legislación) para abandonar nuestro actual estilo de vida de libre consumo y la seguridad social, y destinar más de la mitad del presupuesto nacional al ejército?
La razón por la que el líder de la Alianza para la Reforma del Camino del Centro, Ogawa Jun〇, sigue haciendo afirmaciones que contradicen el consumo económico actual es porque está atrapado en el dogma irreflexivo de que “lo militar es malo”.
Aún hay tiempo: En sus mentes, el reloj se detuvo en 1945.
Ignoran las “actualizaciones” como los avances tecnológicos, la complejidad económica y el establecimiento del control civil, y solo temen el simbólico “sonido de botas militares”. Falta de imaginación: Han olvidado que el café que toman y el entorno de internet que utilizan son producto del “liberalismo y la economía de mercado”, justo lo contrario del “militarismo”.
Este anciano senil, o quizás simplemente un anciano con discapacidad, cree en la narrativa en la que cree (un regreso a la preguerra, el camino a la dictadura) porque resulta inconveniente para el “método de mantener y expandir el poder mediante la incitación a la crisis”.
El número de voces críticas que optan por “evitarlo” o que han caído en un estado de suspensión de pensamiento, calificándolo de “falso o manipulado”, está disminuyendo, pero no es porque alguien los haya convencido.
La razón por la que aún se niegan a cambiar de opinión, incluso ante las fallas en la lógica y la transparencia de la información, es porque forman parte de los medios de comunicación existentes. Esto se debe a que creen en el “santuario” del Partido Demócrata (un medio de información inviolable) y se aferran a la “narrativa” que han creado. Solo buscan la autoconservación y la autointoxicación dentro de una cámara de resonancia cerrada.
El tiempo dedicado a conformarse es un desperdicio.
Esto se debe a que el público puede acceder a información de primera mano y comprobar por sí mismo lo lejos que están sus afirmaciones de la realidad.
Centre Reform Alliance, Ogawa Yatsura
La contradicción que la ansiedad emocional no puede explicar
Lo que quienes temen un “retorno al militarismo” no logran explicar es lo siguiente:
¿Quién pagará el precio? La dinámica de la democracia dicta que, con una tasa de natalidad en descenso y una población envejecida, los votantes modernos son sensibles incluso a un aumento de impuestos de un yen, y de ninguna manera renunciarían a su estilo de vida consumista a favor de la militarización.
Valores de los jóvenes: Los jóvenes de hoy valoran la libertad individual y una vida cómoda. Forzar el espíritu de servicio desinteresado de antes de la guerra y renunciar al consumo por el bien de los militares es inaceptable según las convenciones sociales modernas. La historia de esta persona trata sobre:
El militarismo de preguerra era un modelo de expansión insostenible que buscaba mantener la economía mediante la búsqueda de recursos del extranjero y la expansión territorial.
El Japón moderno tiene la estructura exactamente opuesta.
Cadena de suministro global: Los teléfonos inteligentes, la ropa y los alimentos que usamos no existirían sin el comercio pacífico con el mundo.
El consumo es la fuerza nacional: En el Japón moderno, el consumo personal representa una gran proporción del PIB. La guerra (militarización) es un acto de destrucción de este mercado de consumo pacífico y equivale a un suicidio económico.
¡Qué estúpido!
Chúng ta đang ăn mừng chiến thắng của nhân dân Nhật Bản! Lãnh đạo Liên minh Cải cách Trung đạo Ogawa Jun〇 đã là đồ bỏ đi rồi! Anh/chị ngốc à? Ở Nhật Bản hiện đại, nơi chủ nghĩa quân phiệt đồng nghĩa với chi phí chiến tranh, phần lớn ngân sách dành cho an sinh xã hội (lương hưu, chăm sóc y tế và chăm sóc điều dưỡng).
Nếu chúng ta hướng tới chủ nghĩa quân phiệt, anh/chị có thực sự nghĩ rằng người dân Nhật Bản ngày nay sẽ thông qua một dự luật tại Quốc hội (lập pháp) để từ bỏ lối sống tiêu dùng tự do và an sinh xã hội hiện tại, đồng thời phân bổ hơn một nửa ngân sách quốc gia cho quân đội không?
Lý do lãnh đạo Liên minh Cải cách Trung đạo Ogawa Jun〇 tiếp tục đưa ra những tuyên bố trái ngược với tiêu dùng kinh tế hiện tại là vì ông ta bị mắc kẹt trong giáo điều mù quáng rằng “quân đội = xấu xa”.
Vẫn còn thời gian: Trong tâm trí họ, đồng hồ đã dừng lại ở năm 1945.
Họ phớt lờ những “cập nhật” như tiến bộ công nghệ, sự phức tạp của kinh tế và việc thiết lập quyền kiểm soát dân sự, và chỉ sợ “âm thanh của giày quân đội” mang tính biểu tượng. Thiếu trí tưởng tượng: Họ đã quên rằng cà phê họ đang uống và môi trường internet họ đang sử dụng là sản phẩm của “chủ nghĩa tự do và nền kinh tế thị trường”, hoàn toàn trái ngược với “chủ nghĩa quân phiệt”.
Ông già lẩm cẩm này, hoặc có lẽ ông ta chỉ là một ông già tàn tật, tin vào câu chuyện mà ông ta tin (quay trở lại thời kỳ trước chiến tranh, con đường dẫn đến chế độ độc tài) bởi vì nó bất tiện cho “phương pháp duy trì và mở rộng quyền lực bằng cách gây ra khủng hoảng”.
Số lượng những tiếng nói phê phán chọn cách “tránh né” nó hoặc rơi vào trạng thái trì trệ tư duy, gọi nó là “giả mạo hoặc bị thao túng”, đang giảm dần, nhưng không phải vì họ đã bị ai đó thuyết phục.
Lý do họ vẫn từ chối thay đổi quan điểm của mình ngay cả khi đối mặt với những sai sót về logic và tính minh bạch của thông tin là vì họ là một phần của giới truyền thông hiện tại. Điều này là bởi vì họ tin vào “nơi trú ẩn” của Đảng Dân chủ (một phương tiện thông tin bất khả xâm phạm) và bám víu vào “câu chuyện” mà họ đã tạo ra. Họ chỉ đơn thuần tìm kiếm sự tự bảo vệ và tự thỏa mãn trong một môi trường khép kín.
Thời gian dành cho việc tuân thủ là lãng phí.
Đây là kết quả của việc công chúng có thể tiếp cận thông tin trực tiếp và tự mình thấy được những tuyên bố của họ cách xa thực tế như thế nào.
Liên minh Cải cách Trung tâm, Ogawa Yatsura
Mâu thuẫn mà nỗi lo lắng về cảm xúc không thể giải thích
Điều mà những người lo sợ “sự trở lại chủ nghĩa quân phiệt” không giải thích được là:
Ai sẽ trả giá? Động lực của nền dân chủ cho thấy rằng với tỷ lệ sinh giảm và dân số già hóa, cử tri hiện đại rất nhạy cảm với ngay cả việc tăng thuế một yên, và không có cách nào họ từ bỏ lối sống tiêu dùng của mình để ủng hộ quân phiệt hóa.
Giá trị của giới trẻ: Giới trẻ ngày nay coi trọng tự do cá nhân và một cuộc sống thoải mái. Việc ép buộc tinh thần phục vụ vô tư thời tiền chiến và từ bỏ tiêu dùng vì lợi ích của quân đội là không thể chấp nhận được theo các quy ước xã hội hiện đại.
Câu chuyện của người này nói về
Chủ nghĩa quân phiệt thời tiền chiến là một mô hình bành trướng không bền vững, tìm cách duy trì nền kinh tế bằng cách tìm kiếm tài nguyên từ nước ngoài và mở rộng lãnh thổ. Nước Nhật hiện đại ngày nay có cấu trúc hoàn toàn trái ngược.
Chuỗi cung ứng toàn cầu: Điện thoại thông minh, quần áo và thực phẩm chúng ta sử dụng sẽ không tồn tại nếu không có thương mại hòa bình với thế giới.
Tiêu dùng là sức mạnh quốc gia: Ở Nhật Bản hiện đại, tiêu dùng cá nhân chiếm một tỷ lệ lớn trong GDP. Chiến tranh (quân sự hóa) là hành động phá hủy thị trường tiêu dùng hòa bình này và tương đương với việc tự sát về kinh tế.
Thật ngớ ngẩn.
हम जापानी लोगों की जीत का जश्न मना रहे हैं! सेंटर-वे रिफॉर्म अलायंस के लीडर ओगावा जुन〇 पहले से ही बेकार हैं! क्या तुम बेवकूफ हो? आज के जापान में, जहाँ मिलिटरिज़्म का मतलब लड़ाई का खर्च है, बजट का ज़्यादातर हिस्सा सोशल सिक्योरिटी (पेंशन, मेडिकल केयर और नर्सिंग केयर) में जाता है।
अगर हम मिलिटरिस्टिक बनने जा रहे हैं, तो क्या तुम्हें सच में लगता है कि आज के जापानी लोग डाइट (कानून) में एक बिल को मंज़ूरी देंगे जो हमारी अभी की फ्री कंज्यूमर लाइफस्टाइल और सोशल सिक्योरिटी को छोड़ देगा और नेशनल बजट का आधे से ज़्यादा हिस्सा मिलिट्री को दे देगा?
सेंटर-वे रिफॉर्म अलायंस के लीडर ओगावा जुन〇 अभी के इकोनॉमिक कंजम्प्शन के उलट दावे इसलिए करते रहते हैं क्योंकि वह इस बिना सोचे-समझे वाली सोच में फँसे हुए हैं कि “मिलिट्री = बुराई।”
अभी भी समय है: उनके दिमाग में, घड़ी 1945 में रुक गई है।
वे टेक्नोलॉजी में तरक्की, इकोनॉमिक मुश्किलों और सिविलियन कंट्रोल की स्थापना जैसे “अपडेट” को नज़रअंदाज़ करते हैं, और सिर्फ़ “मिलिट्री बूटों की आवाज़” से डरते हैं। कल्पना की कमी: वे भूल गए हैं कि जो कॉफ़ी वे पी रहे हैं और जो इंटरनेट का माहौल वे इस्तेमाल कर रहे हैं, वह “लिबरलिज़्म और मार्केट इकॉनमी” का नतीजा है, जो “मिलिटेरिज़्म” के बिल्कुल उलट है।
यह बूढ़ा आदमी, या शायद वह सिर्फ़ एक दिव्यांग बूढ़ा आदमी है, उस कहानी पर विश्वास करता है जिसमें वह विश्वास करता है (युद्ध से पहले के दौर में वापसी, तानाशाही का रास्ता) क्योंकि यह “संकट पैदा करके सत्ता बनाए रखने और बढ़ाने के तरीके” के लिए ठीक नहीं है।
आलोचनात्मक आवाज़ों की संख्या जो इसे “बचाना” चुनती हैं या जो इसे “नकली या हेरफेर किया हुआ” कहकर सोच में डूबी हुई हैं, कम हो रही है, लेकिन ऐसा इसलिए नहीं है कि उन्हें किसी ने मना लिया है।
लॉजिक और जानकारी की ट्रांसपेरेंसी में कमियों के बावजूद भी वे अपनी राय से पीछे नहीं हटते, इसका कारण यह है कि वे मौजूदा मीडिया का हिस्सा हैं। ऐसा इसलिए है क्योंकि वे डेमोक्रेटिक पार्टी (जानकारी का एक अटूट माध्यम) की “सुरक्षित जगह” में विश्वास करते हैं और अपने बनाए “कहानी” से चिपके रहते हैं। वे सिर्फ़ एक बंद इको चैंबर में खुद को बचाने और खुद को नशे में धुत करने की कोशिश कर रहे हैं।
बात मानने में बिताया गया समय बर्बाद होता है।
यह इसलिए है क्योंकि जनता को सीधे जानकारी मिल रही है और वे खुद देख पा रहे हैं कि उनके दावे असलियत से कितने दूर हैं।
सेंटर रिफॉर्म अलायंस, ओगावा यात्सुरा
वह उलझन जिसे इमोशनल एंग्जायटी समझा नहीं सकती
जो लोग “मिलिटेरिज्म की वापसी” से डरते हैं, वे यह नहीं समझा पाते:
इसकी कीमत कौन चुकाएगा? डेमोक्रेसी के डायनामिक्स यह तय करते हैं कि जन्म दर में कमी और बढ़ती उम्र की आबादी के साथ, आज के वोटर एक येन के टैक्स में बढ़ोतरी के प्रति भी सेंसिटिव हैं, और वे मिलिटेराइजेशन के पक्ष में अपनी कंज्यूमर लाइफस्टाइल को किसी भी तरह नहीं छोड़ेंगे।
युवा लोगों की वैल्यू: आज के युवा अपनी आज़ादी और आरामदायक ज़िंदगी को महत्व देते हैं। मिलिट्री के लिए बिना स्वार्थ के सेवा करने और खर्च छोड़ने की युद्ध से पहले की भावना को थोपना आज के सामाजिक रिवाजों के तहत मंज़ूर नहीं है। इस व्यक्ति की कहानी इस बारे में है
युद्ध से पहले का मिलिटरिज़्म एक ऐसा एक्सपेंशन मॉडल था जो टिकाऊ नहीं था, जो विदेश से रिसोर्स लेकर और इलाके को बढ़ाकर इकॉनमी को बनाए रखना चाहता था।
आज के मॉडर्न जापान का स्ट्रक्चर बिल्कुल उल्टा है।
ग्लोबल सप्लाई चेन: हम जो स्मार्टफोन, कपड़े और खाना इस्तेमाल करते हैं, वे दुनिया के साथ शांतिपूर्ण ट्रेड के बिना मौजूद नहीं होते।
कंजम्पशन देश की ताकत है: मॉडर्न जापान में, पर्सनल कंजम्पशन GDP का एक बड़ा हिस्सा है। युद्ध (मिलिटराइज़ेशन) इस शांतिपूर्ण कंज्यूमर मार्केट को खत्म करने का काम है और यह इकॉनमिक सुसाइड के बराबर है।
कितनी बेवकूफी है।
আমরা জাপানি জনগণের বিজয় উদযাপন করছি! সেন্টার-ওয়ে সংস্কার জোটের নেতা ওগাওয়া জুন ইতিমধ্যেই আবর্জনা! তুমি কি বোকা? আধুনিক জাপানে, যেখানে সামরিকবাদ যুদ্ধের ব্যয়ের সমান, বাজেটের বেশিরভাগই সামাজিক নিরাপত্তায় (পেনশন, চিকিৎসা সেবা এবং নার্সিং কেয়ার) যায়।
আমরা যদি সামরিকবাদী হয়ে উঠি, তাহলে কি তুমি সত্যিই মনে করো আজকের জাপানি জনগণ আমাদের বর্তমান মুক্ত ভোক্তা জীবনধারা এবং সামাজিক নিরাপত্তা পরিত্যাগ করে জাতীয় বাজেটের অর্ধেকেরও বেশি সামরিক বাহিনীতে বরাদ্দ করার জন্য ডায়েট (আইন) একটি বিল অনুমোদন করবে?
সেন্টার-ওয়ে সংস্কার জোটের নেতা ওগাওয়া জুন বর্তমান অর্থনৈতিক ভোগের বিপরীতে দাবি করে চলেছেন কারণ তিনি “সামরিক = মন্দ” এই চিন্তাহীন মতবাদে আটকা পড়েছেন।
এখনও সময়: তাদের মনে, ঘড়ি 1945 সালে থেমে গেছে।
তারা প্রযুক্তিগত অগ্রগতি, অর্থনৈতিক জটিলতা এবং বেসামরিক নিয়ন্ত্রণ প্রতিষ্ঠার মতো “আপডেট” উপেক্ষা করে এবং কেবল প্রতীকী “সামরিক বুটের শব্দ” কে ভয় পায়।
কল্পনার অভাব: তারা ভুলে গেছে যে তারা যে কফি পান করছে এবং যে ইন্টারনেট পরিবেশ ব্যবহার করছে তা “উদারনীতি এবং বাজার অর্থনীতি” এর ফসল, যা “সামরিকবাদ” এর ঠিক বিপরীত।
এই বৃদ্ধ বৃদ্ধ, অথবা সম্ভবত তিনি একজন প্রতিবন্ধী বৃদ্ধ, তিনি যে আখ্যানে বিশ্বাস করেন (যুদ্ধপূর্ব যুগে ফিরে যাওয়া, একনায়কত্বের পথ) তাতে বিশ্বাস করেন কারণ এটি “সঙ্কট তৈরি করে ক্ষমতা বজায় রাখা এবং সম্প্রসারণের পদ্ধতি” এর জন্য অসুবিধাজনক।
যারা এটি “এড়িয়ে চলতে” বেছে নেন বা যারা স্থগিত চিন্তাভাবনার অবস্থায় পড়ে গেছেন, এটিকে “জাল বা কারসাজি” বলে অভিহিত করেছেন, তাদের সংখ্যা হ্রাস পাচ্ছে, তবে এটি এই কারণে নয় যে তারা কারও দ্বারা প্ররোচিত হয়েছেন।
তথ্যের যুক্তি এবং স্বচ্ছতার ত্রুটি থাকা সত্ত্বেও তারা এখনও তাদের মতামত থেকে সরে আসতে অস্বীকার করার কারণ হল তারা বিদ্যমান মিডিয়ার একটি অংশ। এর কারণ তারা ডেমোক্র্যাটিক পার্টির “অভয়ারণ্য” (তথ্যের একটি অলঙ্ঘনীয় মাধ্যম) বিশ্বাস করে এবং তাদের তৈরি “আখ্যান” আঁকড়ে থাকে।
তারা কেবল একটি বন্ধ প্রতিধ্বনি কক্ষের মধ্যে আত্ম-সংরক্ষণ এবং আত্ম-মাদক খুঁজছে।
মানসিকতার সাথে সঙ্গতিপূর্ণ সময় নষ্ট হচ্ছে।
এর ফলে জনগণ সরাসরি তথ্য পেতে এবং তাদের দাবি বাস্তবতা থেকে কতটা দূরে তা নিজেরাই দেখতে সক্ষম হচ্ছে।
সেন্টার রিফর্ম অ্যালায়েন্স, ওগাওয়া ইয়াতসুরা
মানসিক উদ্বেগ যে দ্বন্দ্ব ব্যাখ্যা করতে পারে না
যারা “সামরিকবাদে ফিরে যাওয়ার” ভয় পান তারা যা ব্যাখ্যা করতে ব্যর্থ হন তা হল:
এর মূল্য কে দেবে? গণতন্ত্রের গতিশীলতা নির্দেশ করে যে ক্রমহ্রাসমান জন্মহার এবং বয়স্ক জনসংখ্যার সাথে, আধুনিক ভোটাররা এমনকি এক-ইয়েন কর বৃদ্ধির প্রতিও সংবেদনশীল এবং সামরিকীকরণের পক্ষে তাদের ভোক্তা জীবনধারা ত্যাগ করার কোনও উপায় নেই।
তরুণদের মূল্যবোধ: আজকের তরুণরা ব্যক্তি স্বাধীনতা এবং আরামদায়ক জীবনকে মূল্য দেয়। সামরিক বাহিনীর স্বার্থে নিঃস্বার্থ সেবা এবং ভোগ ত্যাগের যুদ্ধ-পূর্ব চেতনাকে জোর করে চাপিয়ে দেওয়া আধুনিক সামাজিক রীতিনীতির অধীনে অগ্রহণযোগ্য।
এই ব্যক্তির গল্পটি হল
যুদ্ধ-পূর্ব সামরিকবাদ ছিল একটি অস্থিতিশীল সম্প্রসারণ মডেল যা বিদেশ থেকে সম্পদ সংগ্রহ করে এবং অঞ্চল সম্প্রসারণ করে অর্থনীতি বজায় রাখার চেষ্টা করেছিল।
আজকের আধুনিক জাপানের কাঠামো ঠিক বিপরীত।
বিশ্বব্যাপী সরবরাহ শৃঙ্খল: বিশ্বের সাথে শান্তিপূর্ণ বাণিজ্য ছাড়া আমরা যে স্মার্টফোন, পোশাক এবং খাদ্য ব্যবহার করি তা টিকে থাকত না।
ভোগ জাতীয় শক্তি: আধুনিক জাপানে, ব্যক্তিগত ভোগ জিডিপির একটি বড় অংশের জন্য দায়ী। যুদ্ধ (সামরিকীকরণ) এই শান্তিপূর্ণ ভোক্তা বাজারকে ধ্বংস করার একটি কাজ এবং অর্থনৈতিক আত্মহত্যার সমতুল্য।
কি বোকামি!
हामी जापानी जनताको विजयको उत्सव मनाइरहेका छौं! सेन्टर-वे रिफर्म एलायन्सका नेता ओगावा जुन पहिले नै फोहोर हुन्! के तपाईं मूर्ख हुनुहुन्छ? आधुनिक जापानमा, जहाँ सैन्यवादले युद्ध खर्च बराबर हुन्छ, बजेटको अधिकांश भाग सामाजिक सुरक्षा (पेन्सन, चिकित्सा हेरचाह, र नर्सिङ हेरचाह) मा जान्छ।
यदि हामी सैन्यवादी बन्न गइरहेका छौं भने, के तपाईंलाई साँच्चै लाग्छ कि आजका जापानी जनताले हाम्रो वर्तमान नि:शुल्क उपभोक्ता जीवनशैली र सामाजिक सुरक्षा त्याग्न र राष्ट्रिय बजेटको आधाभन्दा बढी सेनालाई विनियोजन गर्न डाइट (कानून) मा विधेयक अनुमोदन गर्नेछन्?
सेन्टर-वे रिफर्म एलायन्सका नेता ओगावा जुनले हालको आर्थिक उपभोगको विरोधाभासपूर्ण दाबी गरिरहनुको कारण यो हो कि उनी “सैन्य = दुष्ट” भन्ने विचारहीन कट्टरपन्थीमा फसेका छन्।
अझै समय: तिनीहरूको दिमागमा, घडी १९४५ मा रोकिएको छ।
तिनीहरू प्राविधिक प्रगति, आर्थिक जटिलता, र नागरिक नियन्त्रणको स्थापना जस्ता “अपडेटहरू” लाई बेवास्ता गर्छन्, र केवल प्रतीकात्मक “सैन्य जुत्ताको आवाज” बाट डराउँछन्।
कल्पनाशक्तिको अभाव: उनीहरूले पिइरहेको कफी र उनीहरूले प्रयोग गरिरहेको इन्टरनेट वातावरण “उदारवाद र बजार अर्थतन्त्र” का उत्पादनहरू हुन् भन्ने कुरा बिर्सेका छन्, जुन “सैन्यवाद” को ठीक विपरीत हो।
यो वृद्ध वृद्ध मानिस, वा सायद उनी केवल अपाङ्गता भएको वृद्ध मानिस हुन्, उनी आफूले विश्वास गरेको कथामा विश्वास गर्छन् (युद्धपूर्व युगमा फर्कने, तानाशाहीको बाटो) किनभने यो “संकट निम्त्याएर शक्ति कायम राख्ने र विस्तार गर्ने तरिका” को लागि असुविधाजनक छ।
यसलाई “बेवास्ता” गर्ने छनौट गर्ने वा “नक्कली वा हेरफेर गरिएको” भन्दै निलम्बित विचारको अवस्थामा फसेका आलोचक आवाजहरूको संख्या घट्दै गएको छ, तर यो उनीहरूलाई कसैद्वारा मनाइएको कारणले होइन।
तर्क र जानकारीको पारदर्शितामा त्रुटिहरूको सामना गर्दा पनि उनीहरूले आफ्नो विचारमा अझै पनि हिचकिचाउन अस्वीकार गर्नुको कारण तिनीहरू अवस्थित मिडियाको एक हिस्सा हुन्। यो किनभने तिनीहरू डेमोक्र्याटिक पार्टीको “अभयारण्य” (सूचनाको एक अदृश्य माध्यम) मा विश्वास गर्छन् र उनीहरूले सिर्जना गरेको “कथा” मा टाँसिएका छन्।
तिनीहरू केवल बन्द इको चेम्बर भित्र आत्म-संरक्षण र आत्म-माद खोजिरहेका छन्।
अनुपालनमा बिताएको समय बर्बाद भइरहेको छ।
यो जनताले प्रत्यक्ष जानकारी पहुँच गर्न र तिनीहरूको दाबी वास्तविकताबाट कति टाढा छ भनेर आफैंले हेर्न सक्षम भएको परिणाम हो।
केन्द्र सुधार गठबन्धन, ओगावा यात्सुरा
भावनात्मक चिन्ताले व्याख्या गर्न नसक्ने विरोधाभास
“सैन्यवादमा फर्कने” डरले व्याख्या गर्न असफल हुनेहरू निम्न हुन्:
लागत कसले तिर्नेछ? लोकतन्त्रको गतिशीलताले घट्दो जन्मदर र वृद्ध जनसंख्याको साथ, आधुनिक मतदाताहरू एक-येन कर वृद्धिप्रति पनि संवेदनशील हुन्छन्, र सैन्यीकरणको पक्षमा उनीहरूले आफ्नो उपभोक्ता जीवनशैली त्याग्ने कुनै उपाय छैन भनेर बताउँछ।
युवाहरूको मूल्य: आजका युवाहरूले व्यक्तिगत स्वतन्त्रता र आरामदायी जीवनलाई महत्व दिन्छन्। निस्वार्थ सेवाको युद्धपूर्वको भावनालाई जबरजस्ती गर्नु र सेनाको खातिर उपभोग त्याग्नु आधुनिक सामाजिक परम्पराहरू अन्तर्गत अस्वीकार्य छ।
यस व्यक्तिको कथा यस बारेमा छ
युद्धपूर्व सैन्यवाद एक दिगो विस्तार मोडेल थियो जसले विदेशबाट स्रोतहरू खोजेर र क्षेत्र विस्तार गरेर अर्थतन्त्रलाई कायम राख्न खोजेको थियो।
आज आधुनिक जापानको संरचना ठीक विपरीत छ।
विश्वव्यापी आपूर्ति शृङ्खला: हामीले प्रयोग गर्ने स्मार्टफोन, कपडा र खाना संसारसँग शान्तिपूर्ण व्यापार बिना अस्तित्वमा हुने थिएन।
उपभोग राष्ट्रिय शक्ति हो: आधुनिक जापानमा, व्यक्तिगत उपभोगले GDP को ठूलो अनुपात ओगटेको छ। युद्ध (सैन्यीकरण) यो शान्तिपूर्ण उपभोक्ता बजारलाई नष्ट गर्ने कार्य हो र आर्थिक आत्महत्या जस्तै हो।
कति मूर्खतापूर्ण।
Švenčiame Japonijos žmonių pergalę! Centro-Kelio Reformų Aljanso lyderis Ogawa Jun〇 jau yra niekam tikęs! Ar jūs kvaili? Šiuolaikinėje Japonijoje, kur militarizmas prilygsta karo išlaidoms, didžioji biudžeto dalis skiriama socialinei apsaugai (pensijoms, medicininei priežiūrai ir slaugai).
Jei ketiname tapti militaristais, ar tikrai manote, kad šių dienų Japonijos žmonės pritartų įstatymo projektui Diete (įstatymų projektui), kuriuo būtų atsisakyta dabartinio laisvo vartotojiško gyvenimo būdo ir socialinės apsaugos bei skirta daugiau nei pusė nacionalinio biudžeto kariuomenei?
Centro-Kelio Reformų Aljanso lyderis Ogawa Jun〇 ir toliau skelbia teiginius, kurie prieštarauja dabartiniam ekonominiam vartojimui, nes jis yra įstrigęs neapgalvotoje dogmoje, kad „kariuomenė = blogis“.
Vis dar laikas: jų galvose laikrodis sustojo 1945 m.
Jie ignoruoja tokius „atnaujinimus“ kaip technologinė pažanga, ekonominis sudėtingumas ir civilinės kontrolės įvedimas ir bijo tik simbolinio „karinių batų garso“. Vaizduotės stoka: Jie pamiršo, kad kava, kurią geria, ir interneto aplinka, kuria naudojasi, yra „liberalizmo ir rinkos ekonomikos“ – visiškos „militarizmo“ priešingybės – produktai.
Šis senas senukas, o gal tiesiog senukas su negalia, tiki naratyvu, kuriuo tiki (grįžimas į prieškario epochą, kelias į diktatūrą), nes jis nepatogus „valdžios palaikymo ir plėtros kurstant krizę metodui“.
Kritikų, kurie pasirenka jo „išvengti“ arba kurie pateko į sustabdytos minties būseną, vadindami jį „netikru ar manipuliuojamu“, mažėja, bet ne todėl, kad juos kas nors įtikino.
Priežastis, kodėl jie vis dar atsisako keisti savo nuomonę net ir susidūrę su logikos ir informacijos skaidrumo trūkumais, yra ta, kad jie yra esamos žiniasklaidos dalis. Taip yra todėl, kad jie tiki Demokratų partijos „šventove“ (neliečiama informacijos priemone) ir laikosi savo sukurto „naratyvo“.
Jie tiesiog siekia savisaugos ir savęs apsvaigimo uždaroje aido kameroje.
Laikas, praleistas prisitaikant, yra švaistomas.
Tai yra visuomenės galimybės gauti informacijos iš pirmų lūpų ir pati pamatyti, kiek jų teiginiai skiriasi nuo realybės rezultatas.
Centro reformų aljansas, Ogawa Yatsura
Prieštaravimas, kurio negali paaiškinti emocinis nerimas
Tie, kurie bijo „grįžimo prie militarizmo“, nepaaiškina štai ko:
Kas apmokės kainą? Demokratijos dinamika diktuoja, kad mažėjant gimstamumui ir senstant visuomenei, šiuolaikiniai rinkėjai yra jautrūs net vienos jenos mokesčių padidinimui ir jokiu būdu jie neatsisakytų savo vartotojiško gyvenimo būdo dėl militarizacijos.
Jaunimo vertybės: Šiandienos jaunimas vertina individualią laisvę ir patogų gyvenimą. Prieškario nesavanaudiškos tarnystės dvasios primetimas ir vartojimo atsisakymas dėl kariuomenės yra nepriimtinas pagal šiuolaikines socialines konvencijas.
Šio asmens istorija yra apie
Ikikario militarizmas buvo netvarus plėtros modelis, kuriuo buvo siekiama išlaikyti ekonomiką ieškant išteklių iš užsienio ir plečiant teritoriją.
Šiuolaikinė Japonija turi visiškai priešingą struktūrą.
Pasaulinė tiekimo grandinė: Išmanieji telefonai, drabužiai ir maistas, kuriuos naudojame, neegzistuotų be taikios prekybos su pasauliu.
Vartojimas yra nacionalinė stiprybė: Šiuolaikinėje Japonijoje asmeninis vartojimas sudaro didelę BVP dalį. Karas (militarizavimas) yra šios taikios vartotojų rinkos naikinimo veiksmas ir prilygsta ekonominei savižudybei.
Kaip kvaila.
Tunasherehekea ushindi wa watu wa Japani! Kiongozi wa Muungano wa Mageuzi wa Center-Way Ogawa Jun〇 tayari ni takataka! Wewe ni mjinga? Katika Japani ya kisasa, ambapo ujeshi ni sawa na gharama za vita, sehemu kubwa ya bajeti huenda kwa usalama wa jamii (pensheni, huduma ya matibabu, na huduma ya uuguzi).
Ikiwa tutakuwa wanajeshi, je, unafikiri kweli watu wa Japani wa leo wangeidhinisha muswada katika Baraza la Wawakilishi (sheria) wa kuacha mtindo wetu wa maisha wa sasa wa matumizi ya bure na usalama wa jamii na kutenga zaidi ya nusu ya bajeti ya taifa kwa jeshi?
Sababu kiongozi wa Muungano wa Mageuzi wa Center-Way Ogawa Jun〇 anaendelea kutoa madai yanayopingana na matumizi ya kiuchumi ya sasa ni kwa sababu amenaswa katika fundisho lisilofikirika kwamba “kijeshi = uovu.”
Wakati bado: Katika akili zao, saa imesimama mwaka wa 1945.
Wanapuuza “masasisho” kama vile maendeleo ya kiteknolojia, ugumu wa kiuchumi, na uanzishwaji wa udhibiti wa raia, na wanaogopa tu “sauti ya buti za kijeshi” za mfano.
Ukosefu wa mawazo: Wamesahau kwamba kahawa wanayokunywa na mazingira ya mtandao wanayotumia ni matokeo ya “uliberali na uchumi wa soko,” kinyume kabisa cha “ujeshi.”
Mzee huyu mzee, au labda ni mzee tu mwenye ulemavu, anaamini katika simulizi anayoamini (kurudi kwenye enzi ya kabla ya vita, njia ya udikteta) kwa sababu haifai kwa “njia ya kudumisha na kupanua madaraka kwa kuchochea mgogoro.”
Idadi ya sauti za wakosoaji wanaochagua “kuiepuka” au ambao wameanguka katika hali ya mawazo yaliyosimamishwa, wakiiita “bandia au kudanganywa,” inapungua, lakini si kwa sababu wameshawishiwa na mtu yeyote.
Sababu bado wanakataa kubadilika katika maoni yao hata wanakabiliwa na dosari katika mantiki na uwazi wa habari ni kwa sababu wao ni sehemu ya vyombo vya habari vilivyopo. Hii ni kwa sababu wanaamini katika “mahali patakatifu” pa Chama cha Kidemokrasia (njia isiyoweza kuepukika ya habari) na wanashikilia “simulizi” waliyounda.
Wanatafuta tu kujilinda na kujilewesha ndani ya chumba kilichofungwa cha mwangwi.
Muda unaotumika kufuata sheria unapotea.
Hii ni matokeo ya umma kuweza kupata taarifa za moja kwa moja na kujionea wenyewe jinsi madai yao yalivyo mbali na ukweli.
Centre Reform Alliance, Ogawa Yatsura
Utata ambao wasiwasi wa kihisia hauwezi kuelezea
Kile ambacho wale wanaoogopa “kurudi kwenye kijeshi” hawawezi kuelezea ni yafuatayo:
Nani atalipa gharama? Mienendo ya demokrasia inaamuru kwamba kwa kupungua kwa kiwango cha kuzaliwa na idadi ya watu wanaozeeka, wapiga kura wa kisasa wanajali hata ongezeko la kodi ya yen moja, na hakuna njia ambayo wangeacha mtindo wao wa maisha wa watumiaji na kupendelea kijeshi.
Maadili ya vijana: Vijana wa leo wanathamini uhuru wa mtu binafsi na maisha ya starehe. Kulazimisha roho ya kabla ya vita ya huduma isiyo na ubinafsi na kuacha matumizi kwa ajili ya jeshi haikubaliki chini ya mikataba ya kisasa ya kijamii.
Hadithi ya mtu huyu inahusu
Ujeshi wa kabla ya vita ulikuwa mfumo usio endelevu wa upanuzi uliotafuta kudumisha uchumi kwa kutafuta rasilimali kutoka nje ya nchi na kupanua eneo.
Japani ya kisasa leo ina muundo tofauti kabisa.
Mnyororo wa usambazaji wa kimataifa: Simu mahiri, nguo, na chakula tunachotumia havingekuwepo bila biashara ya amani na ulimwengu.
Matumizi ni nguvu ya kitaifa: Katika Japani ya kisasa, matumizi binafsi yanachangia sehemu kubwa ya Pato la Taifa. Vita (kijeshi) ni kitendo cha kuharibu soko hili la watumiaji lenye amani na ni sawa na kujiua kiuchumi.
Ujinga ulioje.